Verschillende BZV verenigingen hebben in 2004 een inzamelingsactie gehouden voor een christelijke voetbalclub CDUC in Medellin (Colombia).  Met name om het voor jonge kinderen uit straatarme wijken mogelijk te maken mee te doen in een club. De club van Marcos Wittig bestond onlangs 20 jaar. Johannes van der Veen, voorzitter van het Christelijk Nationaal Sportfonds, was bij dit jubileum aanwezig. Mooie gelegenheid om te zien waar al die Nederlandse gelden terecht zijn gekomen. De BZV website maakt graag ruimte voor het verhaal van Van der Veen.

Bij velen in de voetbalwereld en in kerken, roept de naam van de vereniging een herkenning op vanwege de hulpacties, die in de jaren 1995 – 2005 voor de club zijn georganiseerd door de Nederlandse Christelijke Sport Unie (NCSU), de organisatie waar ook BZV verenigingen deel van uitmaken. Marcos Wittig, oprichter en president, blijkt blij te zijn met de ontwikkeling van de club in de strijd tegen de armoede, de drugs en de almaar voortdurende strijd om de macht in de armste wijken van Medellin.
De situatie in deze wereldstad met 3 miljoen inwoners is niet of nauwelijks voorstelbaar voor Nederlanders.  Medellin ligt tussen de bergen. Veel grote wijken, ieder zo groot als de stad Amersfoort,  zijn  tegen die bergen aan gebouwd. Het centrum van de stad is modern maar de buitenwijken zien er echter heel armoedig uit. Daar zie je slapende mensen op straat, bedelende volwassenen en kinderen die niet meer dan 1 snee brood per dag krijgen.
Medellin is ook de stad van de eeuwige lente maar staat vooral bekend vanwege de drugsbendes en waar de revolutionaire bendes de macht in handen hadden, vooral in diezelfde buitenwijken.

Van vraag naar project

Het begon allemaal in 1992 tijdens een congres in Atlanta, waar Marcos Wittig mij een korte schets gaf wat hij met regelmaat meemaakte in de allerarmste wijken van Medellin. Hij toonde foto’s van jongensteams in de leeftijd van 12 tot 19 jaar, uit de wijk Villa Niza. Enkele jongens bleken doodgeschoten te zijn door drugskartels omdat ze uit het drugs- en wapenmilieu wilden stappen. Of de NCSU en de Nederlandse verenigingen misschien ook hulp kon bieden aan zijn bijzondere voetbalclub want aan deze onrechtvaardige wereld in Medellin moest toch wat te doen zijn.
De omgeving van de trainende voetballertjes in de wijk Villa Niza was verre van veilig. Het voetbalveld,  een kale zandbak met twee doelen, moest omzoomd worden door een afscheiding zodat spelers, gescheiden van toeschouwers en vechtersbazen uit mafia-achtige bendes, er ongestoord konden trainen en spelen. 
Bij de trainersgroep van de club bleek dat er sterk behoefte was aan  praktijkscholing. Men kende de resultaten van het Nederlandse elftal en daarmee van ‘de Nederlandse school’.
Een viertal trainer/coaches uit Nederland  bracht achtereenvolgens een bezoek aan Medellin voor scholingssessies: Joan Boelens, John Moens, Azing Griever en Doc Williams brachten met hulp van de Voetbal Academie van de KNVB en het Ministerie van VWS theoretische en praktische scholingsprogramma’s naar de club in Medellin.
In 1997 kwam een trainersgroep van zes personen naar Nederland om een aantal voetbal clinics van de KNVB mee te maken en om scholing te krijgen vanuit de NCSU in het organiseren van een voetbalclub.

Activiteiten van de club

De vereniging bereikt wekelijks in haar sportcentrum en op 20 trapvelden in de wijken 1600 tot 1800 kinderen. Inmiddels spelen er 80 (!) teams in de eigen wekelijkse voetbalcompetitie “Torneo Colombo-Holandesa de futbol”.  Ook spelen er 2 teams in de regionale liga van de provincie Antioqia waar Medellin toe behoort. De teams van de eigen toernooiliga spelen iedere week 1 wedstrijd en trainen 2 soms 3 keer per week. Officieel opgeleide scheidsrechters leiden de wedstrijden in de wijken en op de eigen velden. Bij regen of wind  wordt er niets afgelast. Het gaat altijd door. Soms blijkt dat niet iedereen bij de aftrap aanwezig is, ook al is de verhouding 11: 7, de wedstrijd begint. Te laat komende spelers tonen aan de scheidsrechter hun spelerskaart en mogen na een excuus aan de scheidsrechter dan het veld opstappen. Marcos Wittig: ,,Spelers moeten beseffen dat ze dan hun eigen team tekort doen. Hoe lastig ook, maar de regels zijn bepalend hoe goed we het als club doen. Het levert onze club van veel kanten respect op. Veel jongens komen uit zeer gewelddadige gezinnen waar geen regelmaat is, waar vaak sprake is van gescheiden ouders, waar druk van bendes uitgeoefend wordt op kinderen. Kortom, het zijn vaak levens waarin chaos en geweld de overhand hebben. Wat wij willen bereiken is dat zij de kans krijgen hun levens op orde te krijgen, het geweld en drugsgebruik afzweren en ondanks hun moeilijke milieus in het leven komen te staan als zelfbewuste jonge christen - mensen. Bij ons, anders dan in Europa wellicht, is de combinatie van sport en geloof heel werkzaam en vanzelfsprekend. En gelukkig zien we de vooruitgang in het leven van de jonge sportende mensen, hun gezinnen en de wijken waar we voetballen. Inmiddels is onze club in de wijken volledig geaccepteerd. Je begrijpt dat contributie niet opgehoest kan worden.’’   

Eigen sportstadion

 
Marcos Wittig droomde er van een compleet sport- en recreatie centrum op te zetten en daarmee de club geld te laten verdienen voor dekking van de kosten en de uitbreiding van de voetbalactiviteiten in de wijken. Dat wil zeggen een accommodatie met een tribune, een kunstgrasveld, kleedkamers, toiletvoorzieningen, cursusruimtes, een kantine, slaapaccommodatie voor bezoekende clubs en een fitnessruimte. De totale kosten van deze eerste fase werden globaal geschat op € 550.000,-.  Om dit grote bedrag voor de realisatie van de eerste fase te kunnen opbrengen werd door de NCSU een verzoek gedaan aan De Wilde Ganzen, het fonds dat via de IKON op televisie gelden verwerft  onder andere voor projecten in derde wereldlanden. En wat niet of nauwelijks voor mogelijk werd gehouden, kon gerealiseerd worden. De NCSU, het Christelijk Nationaal Sportfonds, de Wilde Ganzen en sportverenigingen waar onder ONS Sneek, IJsselmeervogels, Sparta Enschede en anderen wisten een bedrag van € 250.000,- bijeen te brengen. Met dat geld, aangevuld met een persoonlijke gift (!) van € 205.000,- uit de Verenigde Staten, kon er begonnen worden met de bouw. En wat er nu staat is groots te noemen. De eerste fase is op het kunstgrasveld na geheel gereed.  Geen overdadige luxe maar zeer doelmatig en efficiënt, ingericht op ‘elkaar ontmoeten’.

Kunstgrasveld

Het bestuur van het Christelijk Nationaal Sportfonds is een nieuwe actie gestart om de CDUC aan een kunstgrasveld te helpen. Verenigingen, sportbonden en bedrijven maar ook individuele personen kunnen t/m december 2011 bijdragen storten op ING rekeningnummer 1928 ten name van penningmeester CNS te Amersfoort onder vermelding “Medellin”.  Ik doe een dringend beroep op de besturen van de BZV verenigingen door nog een keer een collecte te houden tijdens een competitiewedstrijd. Het CNS wil daar in de PR sfeer graag ondersteuning aan geven. Namens het CNS kon ik tijdens een meeting met zakenmensen uit Medellin een cheque aanbieden van
€ 4.000,-.  Dit bedrag moet het begin zijn van de benodigde € 50.000,-  om de installatie en de aankoop van het ondertapijt voor de al geschonken bovenmat van het kunstgras te realiseren. En dan is ook en  opnieuw met steun vanuit Nederland, het laatste deel klaar. Dat zou toch geweldig zijn als dat zou lukken.

De NCSU Commissie Medellin werd destijds gevormd door Jaap Bisschop, voorzitter van de BZV, Ab Bakker en Wim Hesselink, oud bestuurders van Sparta Enschede, Dick Verhoeven, oud-voorzitter NCSU, Freddy Nijhof, voorzitter SVZW in Wierden en Bouwe Boersma, Oudemirdum. Johannes van der Veen was van 1984 t/m 2005 directeur van de Nederlandse Christelijke Sport Unie en is sinds mei 2011 voorzitter van het Christelijk Nationaal Sportfonds. Voor contact: 06 22710142 of stuur een email naar : Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. (zie ook www.sportfonds.org)