Nieuws

Erik Assink vraagt om geduld met Huizen

Wedstrijdverslag
Hoofdklasse
Competitie

 

12 november 2017

PUTTEN - Niet gekregen wat we verdienden, hoe vaak hoor ja dat niet na afloop van een voetbalwedstrijd uit de mond van de verliezende trainer? De coach van de gelukkige tegenpartij houdt zich op zulke momenten doorgaans stil, of beweert met stalen gezicht dat zijn ploeg wel degelijk terecht als winnaar uit de strijd is gekomen.

 

De algehele teneur na afloop van de inhaalwedstrijd die SDC Putten met 2-1 van Huizen won was dat Huizen het dik verdiend had om te winnen maar dat op onnavolgbare wijze niet deed. Het betoog van Huizen-trainer Erik Assink paste helemaal in dat beeld, al moet gezegd dat hij niet letterlijk zei dat Huizen de winst verdiende. Want met al zijn ervaring legde hij ook feilloos de vinger op de tekortkomingen van zijn team.

 

Michael van den Berg wees als zegevierende coach echter onomwonden Huizen aan als de ploeg die de winst verdiende maar niet kreeg. "Ik vond Huizen verrassend goed spelen. Uit niets bleek dat ze op de één na onderste plaats staan. Er zat voetbal genoeg in de ploeg, er liepen vandaag drie gevaarlijke aanvallers en de crosspasses van Joey Papamelodias waren heel scherp. Dat liet hij heel vaak zien, misschien wel dertig keer. Nee, dit Huizen was puur sterk. Puur op onze fantastische inzet bleven we overeind. Ik sta hier als blije trainer omdat vanmiddag het een keertje heel gelukkig voor ons uitpakte, waar het eerder in wedstrijden onverdiend nadelig voor ons afliep."

 

Rick van den Brink veegt Hidde van der Veldt onderuit. Doorgebroken speler, dus rood.

 

De wedstrijd kende een gezapige beginfase waarin SDC Putten na een dik kwartier vanuit het niets op voorsprong kwam. Geen Huizen-verdediger greep in toen Rick Degenaar zich met zijn stevige postuur door de linies werkte. Het afleggen op Joost Heerschop maakte reserve-doelman Rinaldo O'Niel kansloos. Hoewel de thuisploeg direct daarna nog een levensgrote kans op 2-0 miste, leek Huizen in die fase net iets gemakkelijker te voetballen dan de Puttenaren. De drive van de groengelen vlamde pas echt op nadat tien minuten later SDCP-er Rick van den Brink direct rood kreeg voorgehouden wegens een overtreding op Hidde van der Veldt. Arbiter Germs kon niet anders want een duidelijker geval van neerhalen van een doorgebroken speler was nauwelijks denkbaar. Protesten bleven dan ook uit.

 

Dat Huizen direct een tandje hoger schakelde zag Erik Assink met voldoening aan: "We slaagden er prima in om Putten onder druk te zetten en te houden. Er was rust en overzicht aan de bal, en ik zag veel actieve buitenspelers. Als je zo speelt dat moet de bal gewoon een keer goed vallen, maar dat gebeurde steeds net niet." Flankspeler Van der Veldt slaagde er vanaf rechts bij herhaling in om een dreigende aanval in te leiden. Spits Murat Önal bewees zijn kwaliteit als aanspeelpunt en vanaf links drong Quincy van Waveren een paar keer vervaarlijk door.

 

Het beeld van eenrichtingsverkeer drong zich na rust nog sterker op. Nog maar koud terug op het veld raakte back Nino van Jaarsveld met een afstandsschot de paal. Een heuse blauwe muur poogde de Huizers nog van scoren te weerhouden, maar de gelijkmaker leek nog slechts een kwestie van tijd. In de tiende minuut was het dan eindelijk zover toen middenvelder Kevin Smit een rebound doeltreffend kon afronden. Erop en erover voor Huizen, zo verwachtte een ieder, en de groengelen verslapten inderdaad niet of nauwelijks. Maar een verdere score bleef uit, al kwam Önal koppend op de paal nog heel dichtbij.

 

Kevin Smit tikt de bal langs doelman Manuel Hoogewoning en brengt Huizen daarmee naast SDC Putten (1-1).

 

De blauwen van Van den Berg loerden ondertussen sluw op hun kans op een tegenstoot. En die kans kwam er, meerdere zelfs. Steevast was Rick Degenaar degene die van ver gezocht werd. Eenmaal Degenaar gevonden was het alle hens aan dek voor de verdediging van Huizen. Eerst eindigde een aflegbal van Degenaar op Jurian van den Brink nog op de lat, maar met nog een kwartier te spelen lukte het diezelfde Van den Brink om ongehinderd solerend in het strafschopgebied doelman O'Niel te verrassen met een goed gericht schot. De aanhang van SDC Putten barstte spontaan in luid gezang uit, als om de nooit meer verwachte nieuwe voorsprong op passende wijze te vieren.

 

Huizen rechtte de rug nog wel en drong opnieuw aan, maar doelman Manuel Hoogewoning wist ook in de slotfase zijn doel schoon te houden. Enerzijds kwam dat omdat hij in een puike vorm verkeerde, anderzijds maakten de aanvallers van Huizen het hem ook niet extreem moeilijk. Kansen waren er genoeg, schoten op doel ook, maar bovenaardse keeperskunsten hoefden nu ook weer niet aangesproken te worden. De ploeg die driekwart van de wedstrijd de onderliggende partij was won, terwijl het elftal dat de wedstrijd ongemeen boeiend maakte met lege handen de bus mocht opzoeken. "Het is het verhaal van Huizen in dit seizoen", zo betoogde Erik Assink met recht van spreken na afloop. Hij wees op meerdere wedstrijden waarin in gelijkwaardige positie een voorsprong nog uit handen gegeven werd. "Het feit ligt er dat dit ons vaak overkomt. Waarom dat zo is? Kijk naar vandaag, dan zie je dat de twee tegentreffers voortkomen uit kinderlijk verdedigen. Deze keer speelde Desmond Mensen daar een rol in, maar vorige keren waren het weer anderen in mijn verdediging die klungelden."

 

Assink heeft vele jaren met succes in de absolute top van het zaterdagvoetbal gewerkt. Is het, met die herinnering in het achterhoofd, nog wel leuk is om trainer van Huizen te zijn? "Mijn weekenden zijn minder leuk nu, dat is een feit. Zoals vandaag bijvoorbeeld, waarin ik als liefhebber genoot van ons spel maar wel ziek ben van de uitslag. Voor mij als trainer is het allerbelangrijkst of ik mijn ploeg progressie zie maken. Kijkend vanaf de voorbereiding zie ik die progressie zeker. Deze groep is erg jong en veel van mijn spelers hebben maar weinig ervaring. Dat is gewoon het gegeven waar ik het bij Huizen mee moet doen. Als de sloot vijf meter breed is en je stok maar drie meter lang dan haal je de overkant niet, zeg ik weleens, maar dat is niet zo hopeloos als het lijkt zolang het een momentopname is. Geduld is vereist en een goede aanpak van ieder individu. Bijvoorbeeld twee klopjes op de schouder tegenover één schop voor de kloten, tja dat doe je bij ervaren spelers waarschijnlijk net andersom. Mijn ploeg heeft onmiskenbaar manco's maar die ga ik hier niet vertellen, de komende tegenstanders lezen immers mee. Ik kijk naar het goede. Wat ik onder andere zie in dat wij er in slagen om verzorgd via het middenveld te voetballen. Geduld is niet eindeloos, maar zolang er progressie is haal ik voldoening uit mijn werk als trainer."

 

Kopduel tussen Sander Duits (links) en Aron KLaassen.

 

Voor Van den Berg was de zege op Erik Assink een speciale. In de jaren negentig maakte hij als voetballer deel uit van het door Assink getrainde kampioensteam van IJsselmeervogels. "Af en toe is er contact, maar ik hoor natuurlijk dat Erik regelmatig bij mijn vader (oud-IJsselmeervogels voorzitter Arthur van den Berg, red.) komt. Die band is er nu eenmaal vanuit de Vogels-tijd. Van iedere coach die ik had leerde ik wat, en van Erik was dat de nadruk op de duelkracht. Hij hamerde dat er bij ons in als verdedigers, hij werkte daarbij veel met allerlei partijvormen. Hier bij Putten gebruik ik dat ook veel."

 

Van de Berg erkende dat de wedstrijd tegen Huizen geen goede indruk gaf van de beoogde speelwijze van zijn team. De tien tegen elf verhouding dwong tot het oprichten van een verdedigingsmuur. "Onze normale speelwijze is ook wel iets behoudend. Van daaruit schakelen we over naar de aanval met Rick Degenaar als aanspeelpunt en Jefta van den Broek en Abdelmimoun Cherkaoui, nu beiden geblesseerd, daaromheen lopend. Joost Heerschop past die rol ook prima. Dat bleek vandaag weer."

 

Tekst: Jakob Kos
Foto's: Orange Pictures