Column

Onrust

Sinds mijn laatste bijdrage aan VOZ is er zoveel gebeurd dat het moeilijk kiezen is. Het gebruik van de VAR in het betaalde voetbal, de positieve ontwikkelingen rondom het Nederlands elftal of het indrukwekkende en emotionele eerbetoon van de spelers van Leicester City aan hun verongelukte voorzitter. Of moet het gaan over de wederom eerder op gang gekomen spelerscarrousel? Slechts een greep uit alle mogelijkheden, maar laat ik kiezen voor dat wat er op het veld is gebeurd.

 

Het meest recent is dan natuurlijk het goede presteren, en het succes, van de diverse amateurclubs in de KNVB beker. Eén van die goed presterende clubs is Noordwijk dat gewoon gelijkwaardig was aan FC Twente. Ook in de competitie gaan ze door waarmee ze vorig seizoen begonnen zijn; winnen, attractief spelen en veel scoren. Een knappe prestatie van Kees Zethof en zijn mannen. In Noordwijk hadden ze afgelopen zomer sowieso niet te klagen want ook Sjaak Polak leverde een topprestatie door SJC af te leveren in de Derde divisie. Opmerkelijk was vervolgens wel dat de KNVB besloot Volendam op zondag in te delen en SJC juist op zaterdag. Iets dat in Noordwijk meer gewaardeerd werd dan in het palingdorp.

 

Een paar kilometer verderop in Katwijk was het even onrustig. Eerst bij Quick Boys, daarna bij Katwijk. Bij de blauw witten stapte het bestuur op en verklaarde trainer en clubman Gert Aandewiel zich solidair. De nieuwe TC polste medecolumnist en toptrainer Assink die na eerdere mislukte pogingen nu wel toehapte. Na IJsselmeervogels, Spakenburg en GVVV slaat zijn kleur nu wel echt door naar blauw. In het oranje gedeelte van Katwijk was het verbreken van het contract tussen Jack van den Berg en Katwijk opmerkelijk. Voetballen, en dus ook trainer zijn, doe je omdat je bezeten bent van het spelletje en vooral ook omdat je het leuk vindt. Als dat plezier er al langere tijd niet meer is, is dit een juiste en dappere beslissing. Na een zorgvuldige procedure zat afgelopen zaterdag de ervaren Jan Zoutman voor het eerst op de bank bij Katwijk en kan Cees Bruinink zijn trainingspak weer in de kast hangen.

 

Uiteraard kan ik ook niet om het succes in Scheveningen heen waar de rust is wedergekeerd na een enerverende nacompetitie. Het verloop van de competitie heb ik in mijn vorige column nog mee kunnen geven, maar het toetje nog niet. Uitgerekend buurman Quick was onze eerste tegenstander in het tweeluik naar de finalewedstrijden. Nadat we twee - van onze kant moeizame - wedstrijden toch winnend wisten af te sluiten volgde de beslissende ronde tegen TEC uit Tiel. De eerste wedstrijd op ons eigen Houtrust wisten wij, toch wel enigszins verrassend, met twee nul te winnen. Gezien het spelbeeld iets te weinig en ook een minieme marge voor de wedstrijd in Tiel. Dat bleek ook al snel, want ondanks de steun van veel Scheveningen supporters was de stand over twee wedstrijden na een half uur alweer gelijk. In de een bloedstollende wedstrijd waarin onze krachten steeds verder wegvloeiden kreeg de wedstrijd voor ons toch nog een sensationeel slot. Terwijl bijna iedereen zich al had neergelegd bij een verlenging schoot Leroy Reshodihardjo ons in de laatste seconden van de wedstrijd toch nog de Tweede divisie. De ontlading na afloop was dan ook groot.

 

De ontvangst op ons eigen sportpark was geweldig. Politiebegeleiding, vuurwerk, zingende supporters en vooral veel blije en trotse gezichten. Inmiddels leeft iedereen weer in de realiteit en zit de eerste periode in de Tweede divisie er al bijna op. De resultaten zijn wisselend en nog niet goed genoeg voor een veilige plaats in de middenmoot. Natuurlijk zegt de ranglijst in deze fase nog niet veel maar het aantal punten wel. We hebben moeten wennen aan het hogere niveau van de Tweede divisie, en ook best last gehad van het lange vorige seizoen, maar we zullen ons nu toch snel moeten verbeteren. Zeker nu de club komende zomer het 100-jarig bestaan viert zullen wij er alles aan moeten doen om op dit niveau te blijven.

 

John Blok