Nieuws

ACV zet Urk in de wachtkamer

Wedstrijdverslag
Hoofdklasse
Competitie

 

4 november 2018

ASSEN - Dat vermoeidheid na het krachtenverslindende bekerduel tegen Roda JC op zijn minst mede-oorzaak was, leek na de 4-0 nederlaag van Urk tegen ACV een inkoppertje. Maar nee, Urk-trainer Richard Karrenbelt wilde er niets van weten. "Ik houd er niet van om nu naar een gemakkelijk excuus te zoeken. We verloren met duidelijke cijfers, daar wil ik geen discussie over."

 

"Maar je hebt de ploeg toch zien spelen?", ging Karrenbelt verder. "Gedreven als altijd. Bij twee van de vier doelpunten was het optreden van doelman Richard Strijker niet goed. En het eerste doelpunt volgde direct na een wegens buitenspel afgekeurde goal van ons. Die momenten doen niets af aan hoe de ploeg als geheel speelde."

 

In feite gaf Karrenbelt met dit betoog al grotendeels het verloop van de wedstrijd weer. Het werd een strijd die de titel zaterdagklassieker dubbel en dwars verdiende, niet alleen om de rijke zaterdaghistorie waarin de twee opponenten menig roemrucht dobbertje uitvochten, maar net zo goed ook om de passie en inzet die deze middag aan de dag werd gelegd. De één deed daarbij nadrukkelijk niet voor de ander onder. Van beide kanten werd van meet af aan over het hele veld geen meter ruimte gegeven, in trainerstaal gezegd zetten beide teams hoog druk op de ander.

 

Vooral ACV leek in de openingsminuten een lastige middag tegemoet te gaan. Van rustig opbouwen kwam voorlopig niets terecht. Het leek dan ook niet onverdiend dat Urk nog net binnen het kwartier brutaalweg de leiding nam door een intikker van Hessel Snoek. Scheidsrechter Gert Keijl annuleerde de treffer echter wegens buitenspel van Snoek, op advies van zijn assistent. Terwijl de bank van Urk nog aan het nabriesen was, sloeg ACV direct genadeloos terug. Ezra Schrijver tekende voor de dreun van jewelste door een verre voorzet in één keer met zijn linkerslof in het net te pegelen.

 

Ezra Schrijver (rechts) opent de score voor ACV. Bennie Dunnink komt te laat.

 

De 1-0 betekende tevens een keerpunt in de wedstrijd, in die zin dat ACV vanaf dat moment mogelijkheden vond om zich onder de druk van Urk uit te voetballen. Eerst miste Marco van der Heide nog op een op maat gesneden steekbal, maar even later kon Pascal Huser de voorsprong alsnog verdubbelen. Met dank aan een vreemd uitziend avontuur van doelman Strijker, die bijna tot aan de middenlijn zijn doel verliet om de uitbrekende Rutger Timmermans te neutraliseren. "Dat was nog niet zo gemakkelijk om te scoren," wist ACV-coach Fred de Boer. "Gelukkig maakte Rutger na het omspelen van de doelman precies de juiste keuze."

 

Het moet gezegd, Urk gaf zich ondanks de nieuwe tegenslag nog lang niet gewonnen. De weg naar voren werd gezocht en beslist ook wel gevonden, maar in de eindfase ging het keer op keer mis. Karrenbelt stond zich aan de kant dan ook hoorbaar te verbijten. "Niet eindeloos combineren, kom nu met die voorzet," was zijn commentaar toen in dit geval Riekelt-Jan Brands er op de vleugel weer niet toe kwam om een bruikbare bal voor doel te geven. Hessel Snoek en ook Gerrit Tol kwamen daardoor nauwelijks in kansrijke positie.

 

Op slag van rust kwam ACV in een nog rooskleuriger positie, met dank aan opnieuw doelman Strijker die een terugspeelbal te ver van de voet liet springen. Met een overtreding op Nande Wielink probeerde hij zijn fout nog te herstellen. Het bleek uitstel, want de onvermijdelijke strafschop werd ziedend hard ingeschoten door Schrijver.

 

Wedstrijd voorbij, met een 3-0 ruststand, maar daar hoef je bij Urk niet mee aan te komen. Karrenbelt besloot zijn team een hart onder de riem te steken: "Want ik vond dat ze het best goed hadden gedaan. Op de eindpassing na dan. En natuurlijk de fouten van onze doelman. Het was trouwens mooi om te zien hoe de groep met hun doelman omging in de rust. Niks geen gezeur, niks geen verwijten. En toen heb ik de jongens gezegd dat ze door moesten gaan, dat ze de rug moesten rechten. Dan weet ik wel dat je 3-0 niet zomaar meer goedmaakt, maar wie weet hoe het loopt als je er snel één of twee maakt?"

 

Karrenbelts woorden waren niet aan dovemansoren gezegd. Met een extra aanvaller, de boomlange Jelle de Boer, gaven de Urkers nog eens extra gas. Kansen kwamen er echter opnieuw te weinig. Hessel Snoek was koppend nog het dichtst bij een treffer, maar het mocht gewoon niet voor Urk deze wedstrijd. De defensie van ACV, met als boegbeeld de alleen door zijn postuur al respect inboezemende centrale verdediger en aanvoerder Gibril Sankoh, bleef soeverein overeind. Het was niet meer dan logisch te noemen dat met het verstrijken van de tijd de energie van Urk afnam, al werd dat pas in de laatste tien minuten echt zichtbaar. Het slotakkoord was dan ook voor Huser, die de moegestreden Urkers met een op felheid gewonnen tegenstoot de vierde en laatste treffer toediende.

 

Ondanks het verlies van de nog ongeslagen status in uitwedstrijden en ondanks het missen van de kans om het periodekampioenschap te pakken (één punt was voldoende geweest), verscheen Karrenbelt na afloop monter bij de pers: "Die 4-0 is misschien wat veel, en natuurlijk heel jammer, maar eigenlijk heb ik mijn ploeg niets te verwijten. Strijd was er, passie, en er werd soms echt goed gevoetbald. Of ons doelpunt voorafgaand aan de 1-0 buitenspel was, dat weet ik niet. Daar gaat het nu ook niet meer om, al was de direct daarop volgende achterstand wel een zuur moment. Maar hoe dan ook, het team rechtte de rug na het incasseren van de klappen, dat is voor mij de reden dat ik nu trots ben op deze jongens."

 

De Boer wenste zich namens ACV al evenmin uit te spreken over de cruciale veertiende minuut: "Ik kon niet zien of het wel of geen buitenspel was. Feit is dat we daarna in de eerste de beste tegenstoot als het ware in een zetel kwamen. En dat terwijl de krachtsverhouding toch echt fifty-fifty was, trouwens ook na het nemen van de voorsprong was dat zo. Urk bleek vandaag opnieuw een heel goed voetballende ploeg te zijn. Ik denk overigens dat de vermoeidheid van de bekerstrijd van afgelopen woensdag wel meespeelde bij Urk. Immers niet voor niets waren er twee wissels wegens hamstring- en knieholteklachten. Wij hebben goed geprofiteerd van de eerdere inspanningen van Urk. In ieder geval was het een typische wedstrijd van net wel voor ons, en net niet voor Urk. Want allebei voetbalden we goed. Maar wij benutten wel de mogelijkheden en kregen bovendien extra wind mee door de fouten dan de Urker doelman."

 

Rutger Timmermans draait weg van Riekelt Jan Brands.

 

Voor wat betreft de wissels doelde De Boer op Jan van Slooten en Riekelt Nentjes, die inderdaad met de genoemde klachten door Richard Karrebelt werden gewisseld. Aan ACV-zijde begint de ziekenboeg inmidels langzaam wat leger te worden. Arjen Hagenauw en Erik Eleveld waren weer genoeg hersteld om na rust een invalbeurt te maken. Guus de Vries bleef nog wel op de bank. Het wachten is nu nog op Gijs Jasper en Nick Westebring. Nieuwe tegenslag was er echter op de laatste training donderdag, toen Jonah van der Werf zijn hand brak.

 

Gezien het vertoonde spel hoeft De Boer zich geen vreselijke zorgen te maken, want dat hij een brede selectie heeft, maakt het nu spelende team elke week duidelijk. Wat te denken van de op het middenveld excellerende Ibrahim Sillah? Niet voor niets verkozen tot man-of-the-match. En de aanvallers Huser en Schrijver zijn voor iedere verdediging een plaag. Van der Heide maakt als aanvallende middenvelder de slagkracht compleet. "We worden met de week een stukje beter," constateerde de ACV-trainer tevreden. "Het omgaan met ons nieuwe kunstgras was best even wennen, maar ook dat gaat steeds beter. Het spel is sneller geworden. Moet je nagaan dat we vorig seizoen alle punten op gras pakten. Een omslag is het zeker."

 

Even later realiseerde De Boer zich dat Urk nog wel lijstaanvoerder is, maar dat ACV de minste verliespunten heeft. Komende zaterdag kunnen de blauwzwarten in de inhaalwedstrijd thuis tegen SC Genemuiden bij winst de koppositie en de periodetitel pakken. "Maar we hebben nog niets nu," haastte De Boer zich te zeggen. Klopt. Maar ACV is heel goed onderweg.

 

Tekst: Jakob Kos
Foto's: Bennie de Boer