Nieuws

De Dijk - Achilles '29: de ren-je-rot show

Wedstrijdverslag
Derde divisie
Competitie

 

4 november 2018

AMSTERDAM (SCHELLINGWOUDE) - De Dijk en Achilles '29 zijn van meet af aan dit seizoen onderin de ranglijst te vinden geweest en het staat maar te bezien of daar op stel en sprong verandering in komt. Beide clubs hebben zo hun problemen om sportief het hoofd boven water te krijgen in de Derde divisie. In de onderlinge confrontatie zou in ieder geval één van de twee er iets bij winnen. Het werd allebei een punt: 3-3.

 

Wat kun je verwachten wanneer de nummers laatst en voorlaatst elkaar gaan bestrijden? Rommelige wedstrijd, dat zeker, maar de toeschouwers die de moeite hadden genomen - meer dan honderd waren het er niet - zullen absoluut geen spijt gehad hebben van hun aanwezigheid. Iedereen kon met een vrolijk gemoed weer op huis aan. Negentig minuten lang de ren-je-rot show met ook nog zes doelpunten, wat wil een doorsnee voetballiefhebber meer? Hoe vaak vluchten ploegen niet in angsthazenvoetbal, in een partijtje schuifschaak als het degradatiespook zijn hoofd om de hoek steekt. Niets van dit alles. Negentig minuten lang gaan voor de winst was het motto van weerskanten en het publiek mocht meegenieten.

 

Handjeklap vooraf.

 

De Dijk en Achilles '29 zijn dit seizoen weer op een fundament begonnen. De Dijk is van tweede Amsterdamse profclub-in-spe terug bij het idee van dorpsclub die met zelf opgeleide jeugdspelers de hoofdmacht wil/moet voeden. De absolute top (betaald voetbal) bereiken met De Dijk is op die manier een verhaal gebleven van een rijke sponsor (de enige), die de club oppikte in de vierde klasse en vervolgens opstootte naar de Tweede divisie. Daar brak vorig seizoen iets in de gedroomde droom. Mogelijk dat de club zelf de schrik om het hart geslagen is. Hoe het ook zij, de machtig rijke geldschieter kondigde aan dat hij er aan het eind van het seizoen een punt achter zou gaan zetten. Spontane paniek in de tent. Tot dan dik betaalde spelers wilden niet voor noppes verder actief de wei in voor De Dijk. Bedreigingen van supporters in die tijd aan het adres van het bestuur verdienden ook zeker niet de schoonheidsprijs.

 

En hoe is het nu met De Dijk? De rust is weergekeerd. Als een soort tussenvoorzitter heeft Paul Barends de overgang naar een nieuwe leiding, onder aanvoering van Julius Egan, voorbereid. Het huidige bestuur telt weer zes leden, een volledig genormaliseerde situatie dus. De Dijk zocht en vond ook een geheel nieuwe selectie en kwam bij Kees Oostermeijer uit als coach. Oostermeijer zag zijn contract niet verlengd bij WV-HEDW en durfde het avontuur in de Derde divisie, samen met zijn assistent Viggo Waas, wel aan.

 

Ook Achilles '29 begon het seizoen from scratch, vanaf de bodemplaat dus. In januari van dit jaar eindigde het profavontuur definitief in een faillissement. De amateurtak maakte een doorstart in de Tweede divisie maar hield het hoofd niet boven water. Zelfs als de KNVB geen puntenstraf (-6) had uitgedeeld, waren de Groesbekers samen met De Dijk rechtstreeks gedegradeerd. Ook een hoop gedoe bij Achilles '29. Zo eiste Arno Arts voor dit seizoen zijn plek op als hoofdcoach en kreeg via de rechter uiteindelijk waar hij contractueel recht op had en ook zijn daarbij behorende vergoeding. Alleen steggelt Achilles '29 via een hoger beroep nog wel even verder om, zoals het geformuleerd is, de regie weer in eigen handen te krijgen. Maar sinds een maand zit Arts weer op de bank met naast hem zijn assistent Frans Derks die een tijdje hoofdcoach heeft gespeeld. Maar alles lijkt pais en vree, ontspannen en lachende gezichten, ook al kampt de club nog steeds met financiële perikelen.

 

Kees Oostermeijer volgt de verrichtingen van De Dijk nauwlettend.

 

Dat type problemen kent De Dijk niet, maar Oostermeier is wel aan de slag gegaan in het besef dat dit seizoen een overgangsjaar kan zijn naar de hoofdklasse. "Zelfs ABC-tjes gaan nog fout", begon de coach na afloop zijn commentaar. "Wel doordekken, of juist niet doordekken. En de restverdediging moeten Viggo en ik altijd in de gaten houden. Ze rennen over het hele veld. Ze gaan echt door tot ze erbij neervallen, letterlijk. Je moet dus alles coachen. Lastig, maar dat heeft ook zijn charme. Alleen, met charme blijf je niet in deze divisie. De jongens spelen wel allemaal voor nul maar kunnen zich wel presenteren op dit niveau."

 

Kubilay Koylu is zeker een talent. De spits is snel, technisch vaardig en heeft een neus voor de situatie voor het doel als afmaker maar ook als aangever. Mick Christophersen, een andere aanvaller, sleurt negentig minuten lang aan het front en zorgt voor permanente onrust bij de tegenstander. Op het middenvelder is Randill Verwey de leider die het spel verdeelt. Voetballen leren hoeft niet meer. Het is puur een kwestie van geduld om De Dijk weer meer als team te laten functioneren. Gebrek aan tijd om er een echte ploeg van te maken is dus de meest beperkende factor om nu al meteen succes te boeken.

 

Gespannen blikken bij Achilles-coach Arno Arts (voorgrond) en assistent-trainer Frans Derks.

 

Met dat bijltje moet ook Achilles '29 hakken. En dan was er een probleem met een keeper. Eric Meijers, voorheen coach van Achilles '29, wist er in het kader van een TV-documentaire verbaal wel raad mee met zijn keeper van dat moment. Maar geen kwaad woord van Arts over zijn doelman die bij drie doelpunten van De Dijk de ruim helpende hand toestak. Al na vijf minuten ging Poul Nas in de fout door een onschuldig neerdalende bal plompverloren voor de voeten van Clayd Olf te laten vallen. "Een cadeautje", sprak de doelpuntenmaker na afloop, nog voelend aan zijn hamstring waarom hij al snel in de wedstrijd zich had moeten laten vervangen. En bij doelpunt twee en drie van hetzelfde laken een pak, beginnersfouten. "Je kunt een jongen van zeventien niet verantwoordelijk houden dat hij moet worden opgesteld", nam Arts de ongelukkige doelman in bescherming. "Achilles '29 heeft maar één volwaardige keeper (Nick van Doorn, red.) en die is geblesseerd. Vorige keer pakte Nas alles, deze keer niet. Dat kan gebeuren. Maar dat is die jongen niet kwalijk te nemen."

 

Ook talenten bij Achilles '29. Centrale middenvelder Kadir Usta bijvoorbeeld. Tot voor kort speelde op die positie Luis Giovanny Annett Chavez, maar de Mexicaan had slechts een vakantievisum op zak en is dus weer vertrokken naar zijn thuisland. Maar Usta vulde zijn rol goed in, strooide met steekpassjes, waaruit ook de 3-3 viel. "Moet nog een beetje afspekken", had Arts toch nog een puntje van kritiek. Eenzelfde opmerking ook richting Kevin Schmidt, de clubtopscorer die zijn totaal opkrikte van vier naar zes treffers. Arts: "Ik vond hem voor de zomer beter dan nu. Maar als hij weer fitter wordt, kan hij zo mee in de Tweede divisie." De gedrevenheid van Schmidt was zeker een voorbeeld voor zijn ploeggenoten die bleven knokken voor een goed resultaat. Het werd een half ei. Altijd nog beter natuurlijk dan een lege dop. En dat gold ook voor De Dijk, al liet die ploeg zoals al eerder dit seizoen zich toch weer een voorsprong ontfutselen. Tot drie keer toe zelfs. "De ervaring is er nog niet", wist Oostermeijer de verklaring.

 

Tekst en foto's: Aad van der Graaf