Nieuws

IJsselmeervogels diep in slaap bij aftrap

Wedstrijdverslag
Tweede divisie
Competitie

 

25 november 2018

HARDENBERG - Het meest in het oog springende verschil tussen HHC Hardenberg en IJsselmeervogels was dat de Hardenbergers klaarwakker en alert aan de krachtmeting begonnen, terwijl hun opponenten uit Bunschoten-Spakenburg slaapwandelend uit de warme bus leken te zijn gestapt.

 

Voor de gelegenheid gekleed in gele pyjama's, ontwaakten de rode slaapwandelaars uiteindelijk zo'n twintig minuten na het beginsignaal van arbiter Teuben alsnog. Het scorebord vermeldde echter toen al een verschil in hun nadeel. Belangrijker nog was dat HHC Hardenberg de toon van de wedstrijd had bepaald. Niet eenvoudig om dat nog om te keren tegenover een gefocuste tegenstander, zelfs niet als je van het kaliber van IJsselmeervogels bent.

 

HHC-trainer Gert Jan Karsten kondigde het kort voor de wedstrijd al aan, zijn ploeg zou als altijd aanvallend spelen. En nu misschien nog wel meer, want met de van een blessure teruggekeerde aanvoerder Glenn Kobussen op het middenveld verwachtte hij nog meer aanvallende impulsen te kunnen brengen dan de laatste weken het geval was. Hoe het ook zij, heel snel werd duidelijk dat de strijdlustige uitstraling van Karsten niet bedrieglijk was. De thuisploeg greep de Vogels vanaf de eerste minuut bij de strot, om voorlopig niet meer los te laten. Doelman Jaimy Schaap trad eerst nog reddend op bij schoten van Rob van der Leij en Jurjan Mannes. Al moet gezegd worden dat het vooraf door Karsten benoemde manco van HHC Hardenberg, namelijk de effectiviteit in de afronding, hierbij de Vogels-doelman duidelijk te hulp schoot.

 

Eef van Riel (links) duelleert met Joël Amakado.

 

Een paar minuten later was er echter voor Schaap geen houden aan, toen Rick Hemmink een schotmogelijkheid vanaf randje zestien feilloos aangreep om HHC op voorsprong te zetten. Een antwoord van de kant van IJsselmeervogels liet nog een tijdje op zich wachten. De thuisploeg denderde door, terwijl de Vogels-defensie flinke gaten liet vallen. De oranje voorhoede liet desondanks steeds na het laatste goed gemikte tikje te geven. Opvallend was dat bijvoorbeeld spits Van der Leij zich vaak een positie liet zakken en daar dan opbouwend goede dingen deed, maar daardoor dan wel ontbrak op de aanspeelpositie.

 

Na ruim twintig minuten zwakte de stormloop van HHC af. Tot opluchting van Ted Verdonkschot kon zijn IJsselmeervogels voor het eerst gaan denken aan onder de druk uit voetballen. "We begonnen heel matig, zeg maar veel te slap," erkende de coach direct na afloop. De betiteling van nog in slaap zijn hoorde hij veelzeggend met een glimlach aan. "Je zegt het, zo was het. We begonnen pas halverwege de eerste helft te voetballen. En als je dan al tegen een achterstand aankijkt en nog helemaal niet in je eigen spel zit, dan wordt het een kwestie van forceren."

 

Al forcerend, om in de termen van de IJsselmeervogels-trainer te blijven, bezorgden de Spakenburgers pas na een half uur spelen de doelman van HHC Hardenberg zijn eerste werk. Op een venijnig schot van linksback Gillian Justiana trad Ramon Nijland vanuit stilstand direct vakbekwaam op. Maikel de Harder probeerde even later op zijn beurt in de korte hoek toe te slaan, maar ook daar wist Nijland wel raad op. Ondertussen bleef de tweehoofdige Vogels-aanval, bestaande uit Felitciano Zschüsschen en Robbert Olijfveld, volledig aan de ketting liggen bij Kevin Görtz en Koos Werkman. Laatstgenoemde verzuimde overigens HHC op 2-0 te zetten, toen hij leep achter de verdedigende linies opdook. De op maat gegeven vrije trap van Kobussen verlengde hij te weinig in de hoek om het Schaap echt moeilijk te maken.

 

Kevin Görtz stelt alles in het werk om Felitciano Zschüsschen de bal niet te laten aannemen.

 

De gretigheid waarmee IJsselmeervogels aan het tweede bedrijf begon, deed vermoeden dat de elf in de rust een koude plens over zich heen hadden gekregen. De laatste restjes slaap leken nu immers uit de hoofden verdwenen. Zo snel mogelijk de stand gelijktrekken, dat was de opdracht. HHC Hardenberg had het er een kwartier best moeilijk mee, gaf Gert Jan Karsten later ruiterlijk toe: "We zwijnden in die fase, het was even puur overleven." Daar was geen woord teveel mee gezegd, want dichterbij een doelpunt komen dan De Harder deed is nauwelijks denkbaar. Vrijwel op de doellijn staande knalde de middenvelder de bal recht omhoog tegen de onderkant lat.

 

Kort daarna kantelde het wedstrijdbeeld weer, want de Hardenbergers vonden als het ware een tweede adem. Omdat IJsselmeervogels wel het overwicht bleef houden, moesten de Hardenbergers het daarbij hebben van de razendsnelle omschakeling. Een wapen dat dodelijk effectief had kunnen zijn, maar in de uitvoering van HHC kwam daarvan maar bitter weinig van terecht. De omschakeling zelf lukte trouwens prima, maar als je dan een situatie krijgt waarin Van der Leij, Hemmink en invaller Ravelino Junte tegenover Marciano van Leijenhorst als enige verdediger elkaar net zo lang de bal toeschuiven tot die ene verdediger kan ingrijpen, dan moet de constatering van trainer Karsten de enige juiste zijn: "Onze omschakeling was bedroevend."

 

De ongemeen boeiende wedstrijd tekende zich steeds meer af als een echt gevecht. Om iedere meter werd geknokt. Verdonkschot bracht Soufyan Moro in voor De Harder, een wissel die bepaald geen verzwakking bleek. In ieder geval wat schotkracht betrof, want het was Moro die al snel Nijland met paar venijnige afstandsschoten op de proef stelde. De strijd was nog lang niet beslist, toen Justiana zich in het eigen strafschopgebied vergreep aan Van der Leij. Wars van de ijzeren voetbalwet die bepaalt dat degene op wie de overtreding begaan is niet zelf de strafschop moet nemen, pakte Van der Leij schijnbaar onverstoord de bal op om het scheidsrechterlijk vonnis te voltrekken. En met recht, want aan zijn goed genomen strafschop viel voor Schaap geen eer te behalen.

 

Als in de daarop volgende minuut Soufyan Moro zijn unieke kans op de 2-1 had benut dan had het alsnog beter kunnen aflopen voor IJsselmeervogels. Nu het 2-0 bleef was de strijd gestreden. Kort voor tijd bekroonde Junte zijn goede invalbeurt zowaar nog met een doeltreffende schot ineens vanaf zijn linkerslof, waardoor de eindstand er voor HHC beslist rooskleurig uit kwam te zien. "Niet scherp beginnen, niet bij de les zijn, het is pas de eerste wedstrijd dit seizoen dat dit ons overkomt," relativeerde Verdonkschot na afloop. "Het is jammer, je kunt het een extra hobbeltje noemen, maar een seizoen is 34 wedstrijden lang."

 

Danny Bouws (rechts) lijkt te gaan winnen van Gilian Justiana.

 

Ondanks de forse nederlaag straalde de trainer zichtbaar plezier uit over zijn terugkeer op het terrein van HHC Hardenberg, de club waar hij een aantal jaren terug een reeks opzienbarende resultaten neerzette. Goedgemutst kaatste hij vragen van de pers over de doelstelling voor de Vogels dit seizoen, en of die nog ongewijzigd is na de nederlaag, direct terug naar de vragenstellers: "Kampioen worden, dat hebben jullie toch bedacht? Wij gaan gewoon verder waar we mee bezig zijn. Op IJsselmeervogels wordt nu eenmaal gejaagd, ongeacht op welke positie we staan. Dat weten wij nu eenmaal."

 

Karsten toonde zich uiteraard tevreden over de uitkomst. En ook het spel van zijn ploeg kon er dik mee door, zeker waar het de eerste wedstrijdfase betrof: "Wat moet dit worden, dacht ik even, zo goed draaide het. En ik wist zelf ook wel dat we niet een hele wedstrijd zo dwingend konden spelen. Maar ondertussen misten we wel legio mogelijkheden om op meer dan 1-0 te komen." Dat HHC Hardenberg zich na deze wedstrijd op de zevende plaats nadrukkelijker in het linker rijtje manifesteert deed Karsten als de gedreven coach die hij is beslist deugd, ondanks de terechte kanttekening over de effectiviteit. In zijn voorbeschouwing maakte Karsten heel duidelijk dat niets hem zo frustrerend lijkt als al halverwege het seizoen weten dat je voor niets anders speelt dan de grijze middenmoot. Vandaar dat hij er met trots op wees dat zijn ploeg na vandaag al twee wedstrijdpunten meer heeft dan vorig seizoen bij de winterstop. Een seizoen dat de Hardenbergers als derde op de ranglijst afsloten.

 

Tekst: Jakob Kos
Foto's: Orange Pictures