Nieuws

SJC vol strijd aan de slag met experiment

Wedstrijdverslag
Derde divisie
Competitie

 

25 november 2018

NOORDWIJK - Het is een bijzonder seizoen voor SJC. Het eerste elftal van de Noordwijkse club speelt voor het eerst in de bijna honderdjarige geschiedenis zijn wedstrijden op zaterdag. De KNVB kampte met een cluboverschot voor de Derde divisie zondag en vroeg een aantal clubs of ze misschien trek hadden om op zaterdag te gaan spelen. SJC reageerde positief.

 

Het zal maar voor één jaar zijn, bij wijze van experiment. Mocht de Sint Jeroens Club - Jeroen is een vernederlandsing van de heilige naam Hiëronymus - erin slagen zich te handhaven in de Derde divisie, verhuist de club als alles normaal verloopt weer terug naar de zondagvariant. Willen de Noordwijkers toch perse op zaterdag blijven voetballen, dan moeten ze volgens de geldende reglementen starten in de vierde klasse. Geen haar op het hoofd bij SJC die er aan denkt om de vorig seizoen verworven status meteen vrijwillig aan de wilgen hangen. "Ik mis de zondag wel een beetje", zegt voorzitter Herman Meijvogel. "Daar ben je mee vergroeid. Voordeel is nu wel dat ik op zondag tijd heb voor mijn kleinkinderen." En dan is er ook sportief een douceurtje. "We hebben ja gezegd tegen de KNVB, omdat we een keer tegen aantrekkelijke tegenstanders uit de regio wilden voetballen. Tegen Noordwijk waren er hier vijfentwintighonderd man", toont Meijvogel een gulle lach op zijn gezicht.

 

Hakan Bayram wil om Ruben de Jager heen om de bal te spelen.

 

Er zitten nog meer experimentele kantjes aan voetballen op zaterdag. De hoofdmacht trapt steevast af om zes uur 's-avonds. Noodgedwongen, want als gevolg van de reeds gestarte upgrading van het sportpark heeft SJC twee velden moeten inleveren. "Alles moet nu op drie velden", legt Meijvogel uit. "En omdat we de jeugd niet 's avonds willen en kunnen laten spelen, begint het eerste om zes uur. Alleen als straks in het voorjaar Quick Boys op bezoek komt, beginnen we om half drie." Dat is ook wel handig. Bij daglicht is er meer overzicht om tijdens de op dat moment in volle gang gezette verbouwing toch een fikse mensenmassa te kunnen ontvangen. Te oordelen naar de presentatieplaatjes krijgt het nieuwe complex een fraaie aanblik. "De huizen hieromheen zullen in waarde stijgen", verwacht de voorzitter. "De bewoners kijken nu nog tegen deze puist aan."

 

Het bedoelde object is onder meer de bestaande sporthal, destijds uit eigen middelen gebouwd, maar nu te ouderwets en te klein voor multifunctioneel gebruik. Over drie maanden gaat de sloperskogel erin. Tot die tijd doet de sporthal nog dienst als ontvangstruimte voor bestuursleden van de tegenstander, het arbitrale trio en vertegenwoordigers van de media. Dat ziet er dan nog wel vertrouwd uit. Het is per slot van rekening een sporthal. Meijvogel: "Als dit weg is, gaan we echt een tijdje kamperen, zo noem ik het maar. De planning is tweede kwartaal 2020 klaar. Op 26 september 2020 is de officiële opening. Dan bestaan we honderd jaar."

 

Intussen is het wel wennen in de Derde divisie zaterdag. Toen bekend werd dat SJC op zaterdag zou gaan spelen, was dat voor een groep routiniers aanleiding om het eerste elftal vaarwel te zeggen. En dus moest Sjaak Polak met een ververste selectie aan het werk. De opbouw van een constant opererend team bevindt zich dus ook al in een trial and error fase, zo leerde de wedstrijd tegen Hoek. SJC startte ongelukkig door na nog geen twee minuten voetbal al een tegentreffer te moeten incasseren. Rik Impens zette Fabian Wilson aan het werk over de rechtervleugel en doordat Björn Haggerty weifelde met uitkomen kwam de doelman uiteindelijk te laat om Wilson te beletten de bal te spelen en had Hoek misschien wel zijn snelste doelpunt ooit te pakken. Lang konden de Zeeuwen niet genieten van de voorsprong. Bij een corner stond Mike van Toor precies op de goede plek om de afvallende bal in het doel te prikken. Voor de wedstrijd goed en wel begonnen was stond er dus al 1-1 op het scorebord.

 

Jordy Groot probeert Zinou Chergui van de bal te zetten.

 

In het vervolg van de eerste helft bepaalde voornamelijk Hoek de gang van zaken. Haggerty had na de 1-1 meteen overwerk te klaren met doelpogingen van Kyle Doesburg, Zinou Chergui en Rick Impens. SJC zocht het in fysieke strijd om een vlot combinerende tegenstander te weerstaan. Dat neigde toch al snel naar gooi- en smijtwerk, waar Colin Prooi lankmoedig mee omging. De scheidsrechter uit Hellevoetsluis is mede op basis van zijn ervaring geen typische kaartentrekker, maar iets strenger had deze keer wel gemogen, vond hij na afloop ook zelf: "We hebben het net in de kleedkamer besproken. Eén gele kaart over de hele avond was wel weinig. Vier of vijf had ook gekund en misschien beter geweest."

 

Als de maatstaf is een wedstrijd tot een goed einde brengen, voldeed Prooi prima aan die eis. Met dank dus aan de spelers die toch net genoeg beheersing aan de dag legden om de zaak niet te laten ontsporen. Maar het was af en toe op het randje omdat Hoek met name in de tweede helft ook steeds harder van zich af moest bijten om de voor rust verkregen 1-2 marge vast te houden. Aan de basis stond opnieuw Impens die dit keer Jonathan Constansia lanceerde. Constansia liet op de linkerflank iedereen zijn hielen zien en vond voor het doel Doesburg die - mogelijk met tussenkomst nog van Hakan Bayram - keeper Haggerty voor de tweede keer liet vissen.

 

Dat was het signaal voor Polak om tactisch in te grijpen. Rechtsback Mauro Kloppert werd het slachtoffer. Voor hem in de plaats kwam Trecy Kapata en tevens schoof Mike van Toor een linie naar achteren en deed Demir Stroijl juist een stap in de andere richting. In de tweede helft vond SJC via deze omzettingen de rust achterin om vandaar het spel naar de helft van de tegenstander te kunnen verplaatsen. Met passie, passie en nog eens passie draaide de thuisclub het spelbeeld om. "De eerste helft hebben we goed gevoetbald. We hadden ook bij rust op 1-4 kunnen staan. In de tweede helft vergeten we te voetballen", vatte Hoek-coach Dennis de Nooijer na afloop de omslag in de wedstrijd samen.

 

Jordy Groot gaat mee in de actie van Rik Impens.

 

Waar de Zeeuwen voor rust nog vrijuit konden combineren, zat SJC er nu wel bovenop. Oud-prof Polak zal zijn spelers in de pauze vast en zeker hebben voorgehouden dat strijd leveren de enige manier was om succes te boeken. "Ik vond dat we de betere waren. Ik ben trots op deze jonge ploeg", stak de coach zijn team een veer op de hoed. "We hebben ook gewoon één tegen één gespeeld tegen de ervaren aanvallers van Hoek." Die kwamen er in de tweede helft ook veel minder ruim aan te pas dan in het eerste bedrijf, terwijl die ruimte er wel degelijk lag. Maar SJC brak de Zeeuwse opbouw vaak al op het middenveld waar de Noordwijkers naar hartenlust liepen te buffelen, met Abbas el Tamimy als echte kilometervreter. Het ontbrak de thuisclub wel aan vernuft om uitgespeelde kansen te creëren. Het bleef bij halve en hele schietkansen, die Hoek en met name doelman Jordi de Jonghe wel de nodige hoofdbrekens kostten.

 

Zoals gezegd, Hoek zag de ruimte groeien voor de omschakeling en bij een volledig uitgespeelde tegenstoot kreeg Impens op het eerste oog een niet missen kans. De hoek voor een geslaagde doelpoging was kennelijk toch te moeilijk, want het schot ging voorlangs. Zijn tweede kans had Impens zeker niet moeten laten liggen. Tom Broekhuizen lichtte Gianni Tiebosch pootje en dat gaf de scheidsrechter een reden om de bal op de stip te leggen. Doelman Haggerty deed intuïtief zijn 'ding' en hield SJC in de wedstrijd. En dus beleefde Hoek nog een aantal benauwde momenten daarna en kon SJC blijven knokken tot de laatste snik. "Lekker om ook dit soort overwinningen te pakken", vond De Nooijer. SJC bleef staan in de p/d-zone. "We raken niet in paniek", klonk Polak nog vol vertrouwen.

 

Tekst: Aad van der Graaf
Foto's: Orange Pictures