Nieuws

Wacht even, er kan zo een doelpunt vallen

Wedstrijdverslag
Hoofdklasse
Competitie

 

20 januari 2019

RIJSSEN - Wedstrijden die op 0-0 eindigen, gelden in de regel als saai. Monster zonder waarde, pap zonder krenten, het oordeel ligt al gauw in de mond bestorven. Excelsior '31 en SC Genemuiden kwamen ook op 0-0 uit, maar dit duel in de hoofdklasse B was toch van een geheel andere orde. Wie van de toeschouwers zich verveeld heeft, moet wellicht omzien naar een andere vrijetijdsbesteding.

 

Zo heel af en toe gunden de spelers zich even een adempauze. Dan ging het balletje rond in wandeltempo, om dan vervolgens weer het sein 'ten aanval' te geven en kon het publiek zich weer vermaken met voetbal van een behoorlijk hoog niveau. Combinatiespel stond voorop en daarmee creëerden beide ploegen over en weer zoveel kansrijke situaties alsof ze maar wilden zeggen, wacht even, er kan zo een doelpunt vallen.

 

Dat er geen goal viel te bewonderen was bij het opmaken van de balans ook het enige punt van kritiek dat hout sneed. En doorrekenend had de 0-0 wel consequenties op de ranglijst. Excelsior '31 schoot er per saldo geen snars mee op. Bij winst hadden de Rijssenaren Staphorst van de bovenste plaats verdreven, weliswaar met een wedstrijd meer gespeeld, maar de druk neerleggen bij een concurrent is nooit weg. De hoofdklasse B staat toch al bol van de spanning. Staphorst is koploper nummer zeven dit seizoen. SC Genemuiden, DUNO Doorwerth (debutant!), Urk, ACV, Sparta Nijkerk en Excelsior '31 gingen Staphorst voor.

 

Hakim Ezafzafi zet zich af op Omar Kavak.

 

Peter Wesselink, toch al geen coach die hoog van de toren blaast wanneer ambities richting het kampioenschap ter sprake komen, kon er niet zo mee zitten. Natuurlijk, had graag willen winnen, maar hij had net als de toeschouwers genoten. "Het was een mooi open wedstrijd en Genemuiden was een goede tegenstander. De kansen om te winnen zijn er zeker geweest. Vooral over rechts lag er vaak ruimte. Dan kwam Jesper (Groothuis, red.) van de kant en kwam Mirko (Zwiers, red.) door." De rechtsback, geregeld vrij gelaten door Omar Kavak die bij balverlies voor SC Genemuiden geen meter mee verdedigde, kreeg op die manier vlot in de tweede helft een serieuze kans om de ban te breken. Mogelijk had een assist richting een ploeggenoot een nog grotere kans opgeleverd, maar in het echt ging Zwiers voor eigen succes, maar strandde de doelpoging op doelman Eser Elmali, die de geblesseerde Daan Huiskamp (schouder) verving en in Rijssen voluit de kans kreeg en greep zijn kunnen te tonen.

 

Van de twee doelmannen moest Elmali als eerste in actie komen. De openingsfase was duidelijk voor Excelsior '31 en Cem Köse was de eerste op het veld die in een kansrijke positie kwam. Hakim Ezafzafi heroverde aan de achterlijn de bal en legde op maat terug. Elmali had een glansparade nodig om een snelle 1-0 voor de thuisclub te verijdelen. Excelsior '31 begon gewoontegetrouw met Hielke Penterman als schaduwspits achter de ware puntspelers Köse en Ezafafi. Penterman sluipt altijd rond in de laatste linie van de tegenstander, maar SC Genemuiden offerde Nick Buitink op om de captain van Excelsior '31 te bewaken. Jong en nog betrekkelijk onervaren (want 21 jaar oud) tegenover een oude geslepen vos. Maar wat is oud? Penterman (33) kun je er nog wel bij hebben, met elf treffers op dit moment de meest productieve speler van Excelsior '31. In de tweede helft kreeg Penterman zeker de mogelijkheden zijn doelpuntentotaal op te voeren, maar ontbrak het aan afwerking. Als verzachtende omstandigheid gold dat Penterman een aantal keer de bal ook niet echt ideaal kreeg aangespeeld.

 

Jan Hooiveld krijgt te maken met Pim ten Have (5) en Stefan Maat.

 

Dat frustreerde de routinier kennelijk zo dat hij als enige een gele kaart opliep. Een terechte beslissing van Marcel Roeleveld die verder soepel leiding gaf. Zo heel af en toe was er wel eens even een standje nodig, maar daar werd dan wel gehoor aan gegeven. Roeleveld geldt nog wel altijd als een kaartentrekker, maar die vrees bleek en bleef in Rijssen volledig ongegrond. De twee ploegen hadden ook duidelijk niet het veld betreden met de intentie vooral elkaar het leven zuur te maken, maar meer het eigen spel te dienen. En Roeleveld voelde dat goed aan en floot zeker niet voor elk wissewasje.

 

Gaande de eerste helft nam SC Genemuiden het initiatief over. Kavak kreeg de kans op 0-1 op het presenteerblaadje aangereikt door Anne van der Kolk. De schutter (negen goals) strandde op doelman Melvin Koetsier die op dat moment ook van zijn aanwezigheid blijk moest geven. Het zou niet de wedstrijd worden van Kavak. De spits deed ongetwijfeld zijn best, maar maakte zich toch ook vaak schuldig aan balverlies. En mee terugverdedigen is bij Kavak niet sterk ontwikkeld. Van der Kolk kon wel terugkijken op een prima wedstrijd. De middenvelder heeft zijn voetbaloorsprong elders (Bennekom) maar is wel bezig aan zijn twaalfde seizoen in het groen-wit. Van der Kolk (32) is met zijn spelinzicht en technische bagage nog steeds een sieraad op het veld, waarvan SC Genemuiden hoopt dat hij nog een paar jaar zal blijven flonkeren.

 

SC Genemuiden liet zich niet ontmoedigen. Na het missen van de 0-1 namen ook Jan Hooiveld, Kay Velda en opnieuw Kavak het doel van de tegenstander op de korrel. Aan de andere kant kreeg Groothuis na een soepele aanval de kans op een voorsprong voor de thuisclub. En de vrije schop van Simon Baysoy zag er zeker veelbelovend uit, maar daar dacht Elmali geheel anders over en ranselde de bal naast zijn doel. De laatste wapenfeiten voor rust waren weer voor SC Genemuiden, maar haalde buitenspel een streep door de rekening en stond ook Melvin Koetsier weer zijn mannetje.

 

Frank Kuurman is even los van Mirko Zwiers.

 

Zou de tweede helft net zo leuk worden als de eerste? Die vraag kon al snel volmondig met ja beantwoord worden. Sterke en minder sterke fases wisselden elkaar af bij beide ploegen, maar het evenwicht in de nulscore bleef maar bestaan. Zoals al eerder vermeld wist Penterman niet toe te slaan, miste Zwiers misschien wel de op het oog grootste kans voor Excelsior '31, maar bleef ook SC Genemuiden, dat steeds gretiger leek te gaan opereren, permanent dreigend aanwezig. Kavak, Hooiveld, Frank Kuurman, steeds was het net niet, weer net niet. Wie had gescoord, was waarschijnlijk ook als winnaar van het veld gelopen. Dat had in de absolute slotfase ook Excelsior '31 nog kunnen zijn, maar Stefan Maat, 18 jaar en groot talent, zag zijn schot van buiten de zestien geblokt.

 

Ook Jan van Raalte, coach van SC Genemuiden, had genoten en vooral van zijn eigen ploeg. "De periode voor de winterstop hebben we niet goed afgesloten en dat heb ik visueel gemaakt. Dat kwartje is wel gevallen als ik naar vandaag kijk", vatte Van Raalte samen. Uit de manier van meeleven sprak wel de gedrevenheid van Van Raalte. Niettemin gaat de vijftiger stoppen met het trainersvak. "Ik heb vijftien jaar gevoetbald, ik ben nu vijftien jaar trainer, het is mooi geweest. Ik heb de ideale baan gevonden en ik vind het niet meer met elkaar te combineren. Je moet ook dingen voor de volle honderd procent doen en niet half. Ik doe ook geen sabbatical. Dat vind ik onzin." Duidelijk taal van een trainer die toch geruime tijd mede het gezicht heeft bepaald van het amateurvoetbal in het oosten en noorden van het land.

 

Met de 0-0 in Rijssen kon Van Raalte prima leven, ook wel omdat hij de grap er wel van zag dat de businessclub de voorkeur had gegeven aan een bezoek aan de derby in Bunschoten-Spakenburg. "Meestal komen die mee met Genemuiden, maar die hebben dit hier dus gemist", sloot Van Raalte lachend af. Tja, misschien wel de beste wedstrijd van SC Genemuiden tot nu toe dit seizoen.

 

Tekst: Aad van der Graaf
Foto: Orange Pictures