Nieuws

Spelers Staphorst maken elkaar niet sterker

Wedstrijdverslag
Hoofdklasse
Competitie

 

3 februari 2019

ZWOLLE - Het was tot nu toe niet het seizoen van Berkum. Waar in de vorige jaargang de tweede plaats op de ranglijst werd gevierd, moest men nu genoegen nemen met slechts een bescheiden klassering net boven de promotie/degradatiestreep.

 

In de weinig hoopgevende wetenschap dat de laatste vier wedstrijden geen enkel punt meer opleverden mocht de aanhang van Berkum logischerwijs niet verwachten dat over de rug van Staphorst de ommekeer te forceren viel. Want de bezoekende Staphorsters waren voorafgaand immers de ploeg met het minste aantal verliespunten.

 

Tegen de voorzichtige of zelfs sombere verwachtingen in echter, stapte de equipe van Berkum-trainer Raymond Schuurman na dik negentig minuten als winnaar van het veld. De 2-0 winst maakte een golf van opluchting los op sportpark De Vegtlust en de wijze waarop de overwinning tot stand kwam feitelijk ook. "We hikten er al zo lang tegenaan," glunderde Schuurman na afloop. "Het lukte ons geduldig te blijven. Toen we eenmaal op voorsprong kwamen zag je een last van de schouders vallen. Met extra energie gaven we Staphorst nauwelijks nog een kans."

 

Mark Veldmate weet ondanks de aanwezigheid van Thom Coooke een pass van zijn voet laten vetrekken.

 

Staphorst-coach Dennis van Toor had een andere kijk op oorzaak en gevolg, waarbij hij in de eerste plaats wees op de beginfase van de wedstrijd: "Dat we hier verloren hebben we helemaal aan onszelf te wijten. Als we die twee kansen vroeg in de wedstrijd hadden benut dan was de race al gelopen geweest." En inderdaad, de vrije schotkans voor Martijn Brakke na zo'n vijf minuten spelen was te mooi om te missen, maar de routinier presteerde dat toch door hoog over te schieten. "Nee, het was inderdaad niet mijn wedstrijd en ja, als die er was in gegaan dan had het beslist anders gelopen", erkende Brakke na afloop. Vier minuten later bood de in openingsminuten moeilijk af te stoppen Mike Reuvers vanaf rechts Rob Mijnheer een unieke kopkans. De spits kopte echter niet scherp genoeg in een hoek, waardoor doelman Dominic van Hoof in een reflex nog kon redden.

 

De wedstrijd verzandde snel daarna voor de rest van de eerste helft in een status quo, met Staphorst als het aandringende team, maar ook niet meer dan dat. Berkum stelde er zelf in 5-3-2 opstelling hoegenaamd niets tegenover. Iedere poging tot opbouw liep vast in onnauwkeurigheid, waarna het initiatief weer bij Staphorst kwam te liggen. Aanvaller Johnsen Bacuna stond voor de ondankbare tijd om voor gevaar te zorgen, wat hem zo goed als niet lukte. In zijn eentje opererend was balverlies onvermijdelijk, kortom gemopper vanaf de tribune kon bij dit wedstrijdbeeld niet uitblijven. "Hoe ga je zo ooit een wedstrijd winnen?," klonkt het vertwijfeld vanuit de Berkummer aanhang. En in een moeite door: "Dat Staphorst is trouwens ook niet best zeg, dat is zeker geen kampioensploeg."

 

De warme thee bracht vooralsnog geen verandering. Staphorst breide er weinig creatief op los en Berkum hield tegen. Totdat na ruim een kwartier Chris van der Meulen het in zo ongeveer de eerste mooi opgezette aanval namens Berkum het op zijn heupen kreeg. Vanaf links naar binnen slalommend liet de aanvaller doelman René Oosterhof met een gericht schot kansloos. "Hoe kon dat gebeuren? Mijn verdedigers weten dat Van der Meulen altijd naar binnen komt," foeterde Van Toor. Tegelijkertijd erkende diens collega Schuurman dat de score voortkwam uit notabene de allereerste kans in de wedstrijd van Berkum-zijde.

 

Dat Staphorst daarna nog meer zou aandringen, was even onvermijdelijk als dat er meer ruimte ontstond voor de tegenstoot van Berkum. Mijnheer knalde in de ultieme kans op de gelijkmaker hard op een Berkum-verdediger op de doellijn en aan de andere kant zag opnieuw Chris van der Meulen een treffer wegens buitenspel geannuleerd. De daaraan voorafgaande aanval over rechts was overigens een absoluut hoogtepunt in de verder niet kwaliteitsrijke wedstrijd. Dat Bacuna in de volgende tegenstoot zijn kans op 2-0 miste, omdat hij zich na het omspelen van de doelman zich vastliep op verdediger Thijs Gerlofs, werd hem in de allerlaatse speelminuut ruimhartig vergeven toen hij na een goede aanname en wat balgegoochel alsnog tekende voor de genadeklap voor Staphorst.

 

Marc van der Meulen zet een tackle in op Jordi Lemmens.

 

Het woord dat in de nabeschouwingen het meest viel was chemie. Want het was het ontbreken van chemie dat door Staphorst in de afgelopen week naar buiten was gebracht als reden voor het niet verlengen van het contract met coach Van Toor na dit lopende seizoen. De chemie tussen trainer en spelersgroep zou niet goed zijn. Kijkend naar de prima prestaties van Staphorst onder de afgelopen zomer aangetreden Van Toor reageerde de buitenwereld deze week ronduit verbaasd op de bekendmaking. Winnend coach Schuurman kreeg als eerste de vraag naar wat chemie is voorgelegd: "Voor mij is chemie iets ongrijpbaars. Als je veel verliest dan krijg je meer op je bordje gelegd, dat maak ik hier ook wel mee. Als je wint dan moppert niemand. Stel dat ik op trainingen gekke dingen doe, ik laat ze bijvoorbeeld doordeweeks in de lichtmasten klimmen. Als ze daarna op zaterdag winnen dan ben ik een geweldige trainer. Gaat niet gebeuren hoor, haha."

 

Daarna reageerde Van Toor op dezelfde vraag: "Chemie is onverklaarbaar. Kijk naar vandaag, hebben jullie gezien hoe de ploeg werkte? We gaan nog voor elkaar. Datgene wat besproken en besloten is over mijn trainerschap speelde vandaag echt geen rol. Het was een gezamenlijke beslissing van de vereniging en mij na in de winterstop uitvoerig met elkaar gesproken te hebben. Net als voor het elftal zou het ook voor mij persoonlijk niet goed geweest zijn om na dit seizoen nog langer bij Staphorst door te gaan. Nu kunnen we nog prima door één deur, maar nog een heel seizoen daarna? Het is trouwens niet voor niets dat ik in mijn eerste jaar bij een nieuwe club steeds maar voor één jaar tekende. Je moet eerst maar eens zien of het klikt. Ik ben wel teleurgesteld, ik had er meer van gehoopt. Ik koos immers voor Staphorst terwijl ik het bij AZSV goed naar mijn zin had."

 

Chris van der Meulen zet Berkum op een 1-0 voorsprong.

 

"Ik wil mij vrij kunnen voelen," lichtte Van Toor toe. "Het is niet zo dat ik niet geaccepteerd ben. Maar deze groep heeft veel rustige jongens, waardoor ik niet altijd goed weet wat er leeft. Het heeft iets met de cultuur in de groep te maken denk ik, en ik heb er niet doorheen kunnen prikken."

 

Als het over Staphorst gaat dan mag aan oudgediende Martijn Brakke beslist recht van spreken worden toegedicht. Deze week werd bekend dat de aanvaller komende zomer aan zijn 18-de seizoen bij de geelblauwen gaat beginnen. "Ik weet het zelf niet zeker, maar ik denk dat het inderdaad nu het 17-de jaar is dat ik voor Staphorst speel. Ik kwam er bij toen ik 15 was. In het begin zat ik niet altijd bij de selectie, maar wel toen we in 2007 naar de hoofklasse promoveerden."

 

Brakke maakte een aantal trainers mee bij Staphorst. "Chemie is voor mij dat we elkaar sterker maken. Voorop staat dat onze trainer een prima kerel is en beslist geen prutser, daar wil ik heel duidelijk in zijn. Het is ook niet zo dat de trainer direct is ontslagen. Hoefde ook niet, want we kunnen prima met elkaar werken. En dat we vandaag verloren, heeft volgens mij zeker te maken met het een tijd niet normaal kunnen trainen en spelen door de winterstop en afgelastingen. Vastigheden waren daardoor onvoldoende aanwezig, dat is een feit. Maar heb jij gezien wat er veranderd werd toen wij op achterstand kwamen? Juist, niets. Het gaat dus om elkaar sterker maken. Dat gebeurde niet."

 

Tekst: Jakob Kos
Foto's: Rainer Frohlich