Nieuws

Urk groeit naar status titelkandidaat

Wedstrijdverslag
Hoofdklasse
Competitie

 

10 februari 2019

URK - De magere jaren zijn voorbij op Urk, in ieder geval wat het aanzien van de plaatselijke voetbaltrots betreft. Want een club die volwaardig meedoet voor het kampioenschap in de hoofdklasse telt mee. Als dat bovendien gebeurt in de ongemeen spannende hoofdklasse B, tussen ambitieuze verenigingen als ACV, Sparta Nijkerk, Staphorst en Excelsior '31, dan ben je bij een topper tegen één van die concurrenten verzekerd van een grotere toeloop van publiek en pers dan de club de afgelopen seizoenen gewend was.

 

Het bezoek van Excelsior '31 was zo'n topwedstrijd, met als inzet het overnemen van de eerste plaats, al of niet gedeeld. Al zou de koppositie ook op één van de andere velden gepakt kunnen worden, want met vijf teams binnen een marge van maximaal twee punten waren er wiskundig gezien meerdere uitkomsten mogelijk.

 

De op topsnelheid ronddraaiende wieken in het woud van windmolens rond Urk deden het ergste vrezen voor het te verwachten spelpeil. Het hoofdveld op sportpark De Vormt koesterde zich echter in relatieve luwte, doordat de hoofdtribune de hefstigste windvlagen wist te breken. Evengoed was aan warrelende hoge ballen en algemene onzuiverheid in de passing goed te zien dat de spelers moeite hadden met de omstandigheden. Het stilleggen van de bal voor een vrije trap was meermalen een hele kunst.

 

Urk-doelman Hedrik Bakker in actie. Riekelt Nentjes (11) en Dick Hakvoort zijn de assitenten op de doellijn voor het geval dat.

 

Richard Karrenbelt wilde zich als coach niet achter de wind als excuus verschuilen. "Ons spel was in de eerste helft ronduit rommelig en stroperig. Het ontbrak ons aan rust aan de bal. Het rustige combineren dat ons de laatste weken zo goed afging zag ik vandaag niet terug." Inderdaad viel er maar weinig lijn te ontdekken in het spel van de thuisploeg. De goede intentie zal er ongetwijfeld geweest zijn, maar vrijwel iedere poging tot combinatie ging verloren door balverlies of door een onzorgvuldige vervolgpass.

 

Wat dat betreft kwam Excelsior '31, geheel in lijn met de in de Rijssense ploeg aanwezige voetballende kwaliteiten, beter voor de dag. Maar ook weer niet heel veel beter, want ook de equipe van trainer Peter Wesselink grossierde in onzuivere passes. De opbouw van Excelsior '31 oogde echter verzorgder dan die van de gastheren, vooral als de bal aan de rechterkant via Mirko Zwiers naar voren ging. Hakim Ezafzafi fungeerde meestal net achter de spitsposities als aanspeelpunt en regisseur inéén, een taak die hem op het lijf geschreven lijkt. Tot enig effect leidde de arbeid van Zwiers en Ezafzafi niet. Het lukte namelijk geen enkele keer om spits Hielke Penterman in kansrijke positie aan te spelen.

 

Aan de andere zijde van het veld leek Urk het ondertussen vooral te moeten hebben van aanvaller Hessel Snoek, die voetbaltechnisch onbetwist een treedje hoger staat dan zijn teamgenoten. Na ruim twintig minuten spel zonder ook maar één kans te hebben gecreëerd kwam Urk echter op geheel andere wijze op voorsprong. Vanaf links op het middenveld vond Riekelt Jan Brands met een gerichte verre voorzet Gerrit Tol aan de rechterkant, randje zestien. Lucas Schraal schoot de door Tol panklaar teruggelegde met de wreef onhoudbaar in. "We hebben hierop getraind," lichtte Karrebelt na afloop toe. "Want zo is het ook als ik ons wil zien spelen. Het spel verplaatsen met een cross-over." Zijn coaching liet op dit punt voor de toeschouwer geen onduidelijkheid bestaan. Continu gaf Karrenbelt in woord en gebaar zijn spelers te verstaan de breedte van het veld te benutten.

 

Het spelbeeld bleef ook na de openingstreffer nog ongewijzigd. Pas in de allerlaatste minuten voor de thee kwam Excelsior '31 wat dreigender voor het Urker doel, verdedigd door de 19-jarige Hendrik Bakker. De jonge reserve-doelman dankte zijn debuut aan de breuk van een botje in een been van eerste doelman Richard Strijker. Aan het optreden van Bakker waren overigens leeftijd noch gebrek aan ervaring af te lezen. Het weinige werk dat hij kreeg verrichtte hij zonder schroom.

 

Bennie Dunnink voelt de druk van Simon Baysoy.

 

Wesselink gebruikte de rust om het strijdwijze van Excelsior '31 iets aan te passen. "Voortbordurend op de laatste vijf minuten van de eerste helft wilde ik directer naar voren gaan spelen. Daarom bracht ik Cem Köse in het veld voor Jasper Groothuis." Al in de achtste minuut leverde de directere speelwijze succes op, al was daar wel grote hulp van Urk voor nodig. Verdediger Dick Hakvoort werkte namelijk een harde voorzet van Ezafzafi pardoes achter zijn eigen doelman. Wesselink wilde niet zondermeer van een gelukje spreken: "Wij kiezen er bewust voor om zulke voorzetten altijd hard in de zestien te spelen, wetend dat zoiets als nu gebeurde het gevolg kan zijn."

 

Drie minuten later stond de wedstrijd opnieuw op zijn kop, nu ogenschijnlijk weer in het voordeel van Urk. Scheidsrechter Erik ter Brake kon niet anders dan de door linksback Pim ten Have te laat en deels van achter ingezette sliding op Jan van Slooten te bestraffen met direct rood. Ten Have raakte uitsluitend de man, want de bal was al buiten bereik. In de ruim 60 nog resterende wedstrijdminuten werd het kijkspel een stuk boeiender. Kansen over en weer, waarbij Urk de meeste mogelijkheden afdwong. Eén keer bood Hessel Snoek met een vlijmscherpe actie Gerrit Tol een unieke scoringsmogelijkheid, maar diens schot ontbeerde de noodzakelijk kracht om doelman Melvin Koetsier te kloppen. Even daarvoor had Urk trouwens over geluk niet te klagen, toen Köse zich langs de doelman werkte maar vervolgens zijn schuiver uit moeilijke hoek op de paal zag eindigen. Wesselink versterkte de Excelsior-verdediging nog met routinier Amanuel Isa als centrale verdediger, zonder overigens puur verdedigend te gaan spelen.

 

Spanning genoeg in de slotfase, maar een winnaar kwam er niet meer uit. Wat voor een ieder als billijk voelde, want hoe verschillend ook, de twee ploegen waren aan elkaar gewaagd gebleken. "De ploeg zit nu teleurgesteld in de kleedkamer, wat denk ik de grootste winst van vandaag is," aldus de bepaald niet teleurgesteld ogende Karrenbelt. "Ze zijn teleurgesteld dat ze de kans om uit te lopen op Excelsior '31 niet hebben gegrepen. Dat zegt wat over hoe de ploeg zichzelf nu ziet. Urk kan er nu echt niet meer onderuit. De ploeg gaat voor de hoofdprijs."

 

Dick Hakvoort (8) schermt de bal af voor Cem Köse (23). Klaas Kramer (5) hoeft niet in te grijpen.

 

Karrenbelt erkende volmondig dat de speltechnische uitvoering tegen Excelsior '31 te wensen overliet: "We hebben ons goed op deze topwedstrijd voorbereid. Misschien heb ik dat zelfs wat over the hill gedaan. Dat het teveel in de koppies is gaan zitten waardoor de spanning te groot werd om vrijuit te kunnen combineren. Want geloof me, wij worden altijd geroemd om onze passie, maar voor mij is dat niets bijzonders. Een ploeg die ik train moet altijd passie brengen. Dat is toch normaal? In de anderhalf jaar dat ik hier train ben ik bezig geweest met werken aan positiespel. Daar is zoveel op getraind dat de jongens er soms om zo maar te zeggen schijtziek van werden. Resultaat was wel het behalen van de meeste punten in het kalenderjaar 2018, na dat jaar gestart te zijn in degradatiepositie. En vervolgens strijden wij nu om de bovenste plaatsen en hebben wij tot nog toe het langst op kop gestaan dit seizoen. Het seizoen is nog lang en we krijgen de meeste concurrenten hier nog thuis, kortom Urk staat er prima bij."

 

In het kamp van Excelsior werd evenmin lang getreurd. Wesselink kon prima leven met de uitkomst: "Urk-uit is traditioneel lastig voor Excelsior. Ons spel was in mijn ogen helemaal niet zo belabberd. En dan moesten we nog een half uur met tien man staan, ach ik kan er al met al goed mee leven. We hebben ons strijdbaar getoond tegen een goede tegenstander."

 

Aan het eind van de middag vonden Urk en Excelsior '31 zich op de ranglijst terug op de plaatsen twee en drie. Urk gelijk in punten met nieuwe koploper Staphorst, maar met één wedstrijd meer gespeeld. Excelsior '31 verzamelde met een gelijk aantal wedstrijden als Staphorst twee punten minder, exact gelijk aan Sparta Nijkerk en ACV, al speelden de Assenaren één wedstrijd meer.

Hoezo spannend?

 

Tekst: Jakob Kos

Foto's: Jannie Snoek