Nieuws

Uitstekend Hoek krijgt bijna deksel op de neus

Wedstrijdverslag
Derde divisie
Competitie

 

17 februari 2019

HENDRIK-IDO-AMBACHT - Het duurde lang voor Hugo Vandenheede uit de kleedkamer kwam. De nieuwe trainer van Hoek, in de winterstop aangesteld als vervanger voor de voortijdig weggezonden Dennis de Nooijer, had tijd nodig om het verlies van twee punten bij ASWH te verwerken. En dan vooral de wijze waarop de uiteindelijke 2-2 einduitslag tot stand kwam.

 

Na vijfenzeventig minuten was de 0-2 voorsprong van dat moment immers maar een flauwe afspiegeling van de superieure speelwijze van de Zeeuwen. ASWH speelde niet eens zo beroerd, maar wat Hoek tot aan het laatste kwartier liet zien deed in alles denken aan een ploeg die beslist meer wilde en kon bereiken dan de actueel op het spel staande tweede periodetitel.

 

Nadat het ASWH in de openingsfase een paar keer lukte om met een bal achter de verdediging de aanvallers Ismail Yildirim en Lester Pires aan het werk te zetten, stelde Hoek al spoedig orde op zaken. Het Zeeuwse centrale duo Kim van den Bergh en Gert Jan van Leiden zorgde er allereerst voor dat de buitenspelval naar behoren werkte. De opbouw daarna zag er even verzorgd als krachtig uit. Jonathan Constancia, overal op het middenveld aanwezig, greep de absolute hoofdrol daarbij. De stuwende rol van Reguillo Vandepitte was overigens ook niet te onderschatten. Rik Impens en vooral Kyle Doesburg zorgden voor een continue code oranje in het doelgebied voor ASWH-doelman Stef Doedée.

 

Reguillo Vandepitte probeert Lester Pires van de bal te krijgen.

 

De degelijke strijdwijze betaalde zich reeds na ruim een kwartier uit voor Hoek, al kwam de 0-1 wel enigszins gelukkig tot stand. Een venijnig schot van Impens werd immers zodanig gekraakt dat Doedée aan de grond genageld bleef toen de bal in de uiterste hoek zeilde. ASWH-coach Cesco Agterberg meldde na afloop dat hij nog had gezien dat Kyle Doesburg de bal onbestraft met de hand beroerde. Agterberg wist ook dat het vanaf dat moment definitief een heel lastige middag zou worden: "Als je één ding niet moet doen dan is dat tegen Hoek op en 1-0 achterstand komen. Op zulke momenten loeren ze, en zie dan nog maar eens langszij te komen." Daar was in ieder geval voor de rest van de eerste helft, en ook het grootste deel van de tweede helft, geen woord teveel aan gezegd. Hoek heerste op alle fronten, maar verzuimde dat in de score tot uitdrukking te brengen. Zo stond het vizier bij pogingen van Gianni Tiebosch en Doesburg net niet scherp genoeg en miste Ruben de Jager direct na de hervatting de tot dan toe grootste kans door te weinig overtuiging in zijn schot te leggen.

 

Pas na die ontsnapping lukte het ASWH voor het eerst om voor enig gevaar voor doelman Jordi de Jonghe te zorgen. Peter Verhoeve kopte echter de rebound van notabene de eerste ASWH-hoekschop van dichtbij over de deklat. Voor wat ASWH betrof bleef het voorlopig bij deze ene opleving. Hoek ging door waar het gebleven was. Zo testte Doesburg al snel Doedée weer met een gerichte kopbal. Even later bekroonde diezelfde Doesburg een subliem door Tiebosch en Vandepitte opgezette aanval met een doeltreffende schuiver. De wedstrijd was met 0-2 gespeeld, want in de daaropvolgende twintig minuten wees werkelijk niets nog op een ommekeer. ASWH had bij wijze van spreken nog uren kunnen spelen zonder te scoren, althans zo zag het er voor vriend en vijand uit. Sterker nog, als Impens zijn kans halverwege het tweede bedrijf had benut dan had dat alleen maar recht gedaan aan de zichtbare krachtsverhouding.

 

Gilmaro van de Werp zegt ho en niet verder tegen Kyle Doesburg.

 

Vandenheede besloot een kwartier voor tijd Karim Bannani te wisselen, uit voorzorg nadat de sterk acterende linksback geel kreeg voorgehouden van scheidsrechter Vos en direct daarna het geagiteerd aan de stok kreeg met ASWH-aanvoerder Jesper van den Bosch. Vandenheede kon op dat moment niet bevroeden dat zijn verdediging het nog zwaar zou krijgen. Een minuut na de wissel was het Van den Bosch zelf die de wedstrijd op zijn kop zette. En hoe, want om zijn magistrale afstandsschot als 'slechts' de aansluitingstreffer te betitelen was beslist te zwak uitgedrukt. ASWH trok verwoed ten aanval en Hoek wist niet meer waar men het zoeken moest. Invaller Sam van de Kreeke kwam dicht bij de gelijkmaker, evenals Nick Slotboom, voordat spits Pires daadwerkelijk De Jonghe passeerde met de nooit meer mogelijk gehouden gelijkmaker. Met twee verdedigende wissels wist Vandenheede de Hoekse ineenstorting nog maar ternauwernood af te wenden. Het arbitrale eindsignaal bracht uiteindelijk redding, in die zin dat Hoek dan tenminste nog één punt overhield aan de wedstrijd die de Zeeuwen zo lang in hun zak hadden.

 

Agterberg erkende in zijn nabeschouwing dat ASWH er aanvankelijk niet aan te pas was gekomen. "Niet dat we slecht speelden of zo, maar eigenlijk zag je vandaag wat er bij ons het gehele seizoen al aan mankeert. Namelijk dat wij bijten zonder tanden. We dwingen te weinig af. Maar, als de goals van Jesper en Lester niet zo laat waren gevallen dan had ik het nog niet geweten hoor, want dan konden we zomaar toch nog winnen. Want zoals je vaker ziet in het voetbal gingen we er bij de 1-2 opeens weer in geloven. Ik wil trouwens Van den Bosch beslist genoemd hebben, want hij was vandaag weer de aanjager en qua wil om te winnen hét voorbeeld voor het hele team."

 

Gilmaro van de Werp is tastbaar dichtbij maar Rik Impens weet de bal toch aan te nemen.

 

De coach wilde niets horen van een kleurloos seizoen voor ASWH: "In de eerste seizoenshelft ging het paar keer flink mis, door allerlei fouten. Als ik kijk naar 2019 dan doen we het nu een stuk beter. Met dit gelijkspel erbij haalden we drie keer winst, tweemaal gelijk en slechts één verliespartij, een gevolg van dat we duidelijk minder echte fouten maken. Volgende week uit naar Noordwijk is geen probleem hoor, laat ons maar tegen de top spelen. Dan kunnen we ons prima laten zien."

 

En uiteindelijk kwam ook Vandenheede naar buiten. De teleurstelling van het slechts één puntje inlopen op Noordwijk, waar het door de uitglijer van de koploper tegen ODIN '59 het zomaar drie punten hadden kunnen zijn, was een beetje ingedaald. Evenals de kans om een flinke slag te slaan richting de tweede periodetitel. "Ja, ik was kwaad, maar dan wel inwendig," klonk het in onvervalst Vlaams. "Deze match hadden ze dood moeten maken met meer doelpunten, maar ze maakten de 0-3 maar niet. Ik zag denk ik zo'n tien grote mogelijkheden, en dan maken ze maar twee doelpunten. Een rendement van twintig procent, dat is absoluut te weinig. Heel jammer van zo'n match waarin we stabiel speelden en goed georganiseerd stonden. Je weet dat het in voetbal zo kan gaan als vandaag. Maar nee, na de tegentreffer konden ze de rust niet meer bewaren. Het ergste is echter dat ze de match niet dood maakten. Eigen schuld, dikke bult, zeggen we in Vlaanderen dan."

 

Hoek pakt volgende week bij op bezoek ONS Sneek bij winst alsnog de periodetitel. "Er is daarom nog niets verloren," besloot Vandenheede zo nuchter als maar mogelijk bij zijn teleurstelling, voor hij de bus voor de terugreis opzocht.

 

Tekst: Jakob Kos
Foto's: Orange Pictures