Nieuws

Staphorst pakt periode in dying seconds

Wedstrijdverslag
Hoofdklasse
Competitie

 

3 maart 2019

STAPHORST - Promoveren zonder nacompetitie te hoeven spelen, dat is waar iedereen bij Staphorst zijn geld op zet. Want ervaring heeft de geelblauwen geleerd dat ze het sinds hun entree in de hoofdklasse in 2007 (via de nacompetitie!) niet van de nacompetitie moeten hebben, tenminste als het gaat om promotie. De maar liefst vier deelnames leverden evenzovele mislukkingen op. Aan de andere kant voorkwamen de Staphorsters dankzij het winnen van de p/d-nacompetitie met eerste klassers twee keer een afdaling naar de eerste klasse.

 

In het huidige seizoen lijkt de selectie van trainer Dennis van Toor goed op weg om de kortste en enige zekere weg omhoog te nemen, namelijk het kampioenschap. Voor Staphorst liever geen deelname meer aan de vaak als loterij voelende nacompetitie. Maar zie maar eens eerste te worden in een competitie waarin vijf tot zes ploegen absoluut aan elkaar gewaagd zijn. Alleen al daarom lieten zowel ACV-trainer Fred de Boer als Dennis van Toor na afloop van de onderlinge titanenstrijd op Het Noorderslag eensluidend optekenen dat zij maar wat blij waren met de behaalde periodetitels. Want nadat ACV in het najaar de eerste periode pakte, was het nu Staphorst dat uitgerekend ten koste van de Assenaren via 2-1 winst de tweede periode binnenhaalde.

 

De winnende treffer, een door middenvelder Martin van 't Ende benutte strafschop, maakte in de dying seconds een einde aan alle rekenwerk bij de diverse concurrenten. AZSV voorop, want de club uit Aalten stond vooraf in wedstrijdpunten gelijk met Staphorst maar had een minder gunstig doelsaldo. Excelsior '31 zou via een inhaalwedstrijd nog in beeld kunnen komen als lachende derde en ook SDC Putten had nog een kleine kans.

 

Staphorst

 

Waar beide coaches het ook over eens waren was dat er met recht van een draak van een wedstrijd gesproken mocht worden. Op het natuurgras kwam er van beide kanten maar bar weinig van opbouw terecht. "ACV speelde heel fysiek, we konden daar maar heel moeilijk doorheen komen," erkende Van Toor achteraf. "Wij moesten het van dode spelmomenten hebben. Onze twee goals kwamen dan ook allebei uit zo'n moment voort."

 

Zoals verwacht mocht worden zette ACV in eerste instantie een solide verdediging neer. Van daaruit zou de omschakeling gezocht worden, maar het zware veld en de ook van Staphorst-zijde fysiek te noemen strijdwijze maakte dat het al snel vooral gezocht werd in het spelen van de lange bal. Wat er feitelijk gebeurde op het veld, was dat beide ploegen geen aanval fatsoenlijk kregen uitgespeeld omdat er altijd wel weer ergens een voet tussen gestoken werd. De defensies hielden zodoende onbedreigd ieder het eigen territorium schoon. Van Toor had er bewust voor gekozen om niet van kiet af aan naar voren te stormen, zo lichtte hij achteraf toe: "Er direct volle bak op klappen, dat wilde ik inderdaad niet. Want dan loop je in het mes. Geduld hebben, daar zou het op aankomen. Want ACV heeft het juist zelf lastig met omschakelende tegenstanders."

 

Dat geduld zou dan van echt lange adem moeten zijn, want na vijfenveertig minuten zag het er voor de ploeg van De Boer nog zonniger uit dan bij het aanvangssignaal. Het liet zich namelijk even aanzien dat een blessurebehandeling voor de van dichtbij hard door een bal geraakte scheidsrechter Henshuijs het enige opzienbarende moment van de eerste helft leek te worden. De arbiter moest zelfs even naar binnen om zijn bloedneus te laten stelpen, waarna hij na een kleine tien minuten onder luid applaus de wedstrijd hervatte. Even later raakte Staphorst-verdediger Jordi Lemmens een voorzet van Ezra Schrijver zodanig verkeerd dat hij zijn eigen doelman geen schijn van kans gaf het onheil van de 0-1 nog te keren.

 

Van Toor had de rust hard nodig om de koppies weer omhoog te krijgen, zoals hij het zelf noemde. Heel veel effect bracht de peptalk echter niet teweeg, tenminste als afgegaan mag worden op de uitvoering op het veld. Wel verschoof vanaf zo ongeveer de tiende minuut na rust het zwaartepunt naar de helft van ACV. En op het moment dat zowaar van druk van Staphorst gesproken kon worden, was daar prompt Pim de Jonge die een verre ingooi voor de grabbelende handen van doelman Ben Wormmeester in het net kopte.

 

Gek genoeg lukte het Staphorst niet om de kanteling van de wedstrijd daarna definitief vorm te geven. Doelgerichte opbouw naar de spitsen bleef nog altijd uit. Omdat datzelfde voor ACV bleef gelden, was er voor iedere aanwezige nog maar één uitslag denkbaar, namelijk een gelijkspel, 1-1.

Van 't Ende had zich daar echter nog niet bij neergelegd. Want het was zijn vrije trap waarop Arjen Hagenauw binnen de zestien de bal met de arm beroerde. En het was Van 't Ende die zelf gedecideerd het ultieme vonnis velde vanaf de elfmeterstip. De geelblauwe ontlading was enorm, en de Asser kater navenant. Er werd niet eens meer afgetrapt. Scheidsrechter Henshuijs kreeg het verbaal nog even te verduren van een aantal ACV'ers, waarvan Erik Eleveld zich het hevigst boos toonde. Iets wat ongetwijfeld niet los te zien was van het feit dat hij zich halverwege het tweede bedrijf zelf een strafschop onthouden zag worden bij een verdedigende actie op hem.

 

ACV

 

De reacties achteraf waren voorspelbaar. De Boer sprak volkomen begrijpelijk van een zure nederlaag, en dat 1-1 de juiste uitslag was geweest. "Voor mij was dit ook een 1-1 wedstrijd," viel Dennis van Toor zijn collega bij. "Nu wonnen wij op het eind nogal gelukkig."

 

Dat ACV door de nederlaag zes punten achter ligt op Staphorst wilde coach De Boer beslist nog niet als hopeloos betitelen. "Zoveel teams kunnen in deze klasse van elkaar winnen, nee het is voor ons echt nog niet over hoor. We gaan het zien. En let wel, er is nog heel wat te winnen voor ons in dit seizoen. Zo zitten wij nog met een aantal andere hoofdklassers in de beker." Dennis van Toor kon wel lachen om het plaagstootje. Kort daarvoor had hij de verslaggever nog toevertrouwd dat de uitschakeling van Staphorst door Pelikaan S. nu ook weer niet zo vreemd was, gezien de sterkte van de selectie van Pelikaan. "Dat team zou in de hoofdklasse genoeg punten pakken. Zeker zes van hun spelers kunnen zo in de hoofdklasse mee."

 

Terugkerend naar de competitie benadrukte Van Toor dat hij pas zo'n vijf wedstrijden voor het einde echt iets wil of kan zeggen over een kampioenschap. "Voorlopig zijn we nu goed bezig, van het drieluik Sparta Nijkerk-ACV-Excelsior '31 hebben we er nu twee gewonnen, dat stemt tevreden. Maar Excelsior '31 versla je niet zomaar. En dan wacht AZSV."

 

Tekst: Jakob Kos