Nieuws

IJsselmeervogels compleet van het veld geblazen

Wedstrijdverslag
Tweede divisie
Competitie

 

10 maart 2019

WERKENDAM - Aanstormend noodweer van mythische proporties noopte scheidsrechter Jerôme Vries om halverwege de eerste helft van de aloude zaterdagklassieker tussen Kozakken Boys en IJsselmeervogels voor een overhaaste aftocht te blazen. Een verstandige beslissing die geen seconde later had mogen vallen, want de spelers waren nog niet koud op weg naar de kleedkamer of het pandemonium barstte los. Hagel en bliksem en de tot orkaankracht aanzwellende wind maakten verder spelen op sportpark De Zwaaier tot een onmogelijke en bovenal onverantwoorde opgave.

 

In de voorafgaande vijfentwintig minuten had koploper IJsselmeervogels de dwars over het veld staande stormwind alleen in letterlijke zin in de rug gehad. In figuurlijke zin was het bij de voortijdige vlucht naar de kleedkamer voor de Vogels al alle hens aan dek, want krap twintig seconden voor de bui toesloeg, nam Kozakken Boys brutaalweg de leiding. Een doelpunt dat er al een tijdje leek aan te komen, want de Werkendammers toonden zich vanaf het aanvangssignaal de gevaarlijkste ploeg. Sterker nog, het was alleen Kozakken Boys dat met mogelijkheden voor Charlton Vicento, Alhmed el Azzouti en Mark Veenhoven voor opwinding zorgde. Uitgerekend El Azzouti, die samen met zijn huidige ploeggenoten Gwaeron Stout en Sanny Monteiro aan het eind van dit seizoen naar IJsselmeervogels vertrekt, diende zijn toekomstige club op aangeven van Vicento uiteindelijk de eerste klap toe.

 

Sanny Monteiro trekt zich weinig aan van Robbert Olijfveld.

 

Vogels-trainer Ted Verdonkschot had de gedwongen schuilpauze hard nodig om allerlei zaken te repareren. "Gemaakte afspraken werden niet nagekomen. Het doelpunt was daarvan een gevolg, gewoon een geval van slecht verdedigen. En een aantal spelers zat duidelijk niet in de wedstrijd. Dan weet je dat je hier bij Kozakken Boys een heel moeilijke middag tegemoet gaat."

 

Hoe moeilijk die middag zou worden bleek nadat Vries de spelers weer naar buiten stuurde om de wedstrijd te hervatten met de nog niet genomen aftrap na de openingstreffer. Handenbinder Vicento was weer eens aan zijn directe verdedigers ontsnapt, waardoor hij een over de linie geplaatste bal onhoudbaar langs doelman Jaimy Schaap in het net kon koppen. Kozakken Boys zat met 2-0 op rozen en speelde daar ook naar, rustig achteroverleunend maar voortdurend alert op mogelijkheden om razendsnel om te schakelen. De in het gele uitshirt spelende Rooien kwamen zowaar een ietsje meer aan voetballen toe, ook al omdat de wind niet meer zo stormachtig was. De passes kwamen nu wat beter uit de verf, maar effectiviteit bleef ten ene male uit. Voorin werd Robbert Olijfveld, met Maurice de Ruiter kort achter zich, maar nauwelijk bereikt. Om nog maar te zwijgen van Danny van den Meiracker, die bovendien niets acceptabels wist uit te richten op de momenten dat hij wel werd aangespeeld.

 

De wissel van Van den Meiracker in de rust, ten faveure van Maikel de Harder, kwam dan ook voor weinigen onverwacht. Al zou Verdonkschot na afloop verklaren dat de wissel noodgedwongen was wegens een blessure van de topscorer. De Werkendammers pakten na de thee geheel onverstoord de draad van de eerste helft weer op. En weer bleek een wedstrijdhervatting voor vleugels te zorgen, want ruim vijf minuten later al was score verdubbeld naar 4-0. Eerst frommelde Sanny Monteiro in een scrimmage de bal in het doel en even later eiste Stout op aangeven van Tim Eekman zijn doelpunt op. Waarmee als opmerkelijk feit kon worden genoteerd dat alledrie de toekomstige Vogels-spelers tegen hun nieuwe club scoorden.

 

Gwaeron Stout dicteert het tempo. Eef van Riel kan slechts volgen.

 

Voor het geval daar twijfel over mocht bestaan, was nu wel de gedachte uit de wereld dat de drie het misschien hun nieuwe club bewust of onbewust niet te moeilijk zouden maken. "We speelden gemotiveerd als altijd, om te winnen met Kozakken Boys, en als we dan alle drie scoren dan is dat gewoon prachtig, grappig en bijzonder. Ons tactisch plan werkte vandaag perfect. Wat ingezakt spelen en dan toeslaan in de ruimte die je krijgt," meldde middenvelder Stout na afloop nuchter en opgetogen tegelijk. Een toeschouwer dacht overigens al of niet serieus hoorbaar het zijne van het aanstaande vertrek van het drietal, op het moment dat bij het verlaten van het veld van hen apart een gezamenlijke foto werd gemaakt: "Jullie kunnen beter hier blijven."

 

De rest van de tweede helft was een formaliteit. Qua tijd was er nog best iets mogelijk voor de Vogels, maar het zat er simpelweg geen moment in. Kleine mogelijkheden voor onder andere De Ruiter, Gillian Justiana en De Harder stonden tegenover levensgrote kansen voor met name El Azzouti. Hoewel de thuisclub nog meer achterover leunde dan voor rust, waren de Kozakken nog altijd verreweg de gevaarlijkste ploeg. De in het begin van de tweede helft luid klinkende publieksroep "tien, tien, tien" was waarschijnlijk teveel gevraagd voor de speelwijze van Kozakken Boys, maar een score die daarbij in de buurt kon komen zat er zeker in. Nu bleef het uiteindelijk bij een tweede treffer van El Azzouti, die tien minuten voor tijd de eindstand op 5-0 bepaalde.

 

Marciano van Leijnhorst met bewondering naar een technisch hoogstandje van Ahmed el Azzouti.

 

De ontluistering van IJsselmeervogels was compleet. Dat er aan de lange reeks van ongeslagen wedstrijden, inmiddels negen, een keer een einde zou komen was niet vreemd. Dat uitgerekend de sinds de winterstop opgeleefde ploeg van Kozakken Boys dat einde zou veroorzaken evenmin. Maar de kansloosheid waarmee de Rooien werden afgeserveerd zal ongetwijfeld nog lang nadreunen. Voor een dergelijk zware nederlaag moet vele jaren worden teruggegaan in de historie van de club. Op de vraag of zijn spelers soms last hadden van de druk van het koploper zijn, haalde Verdonkschot getergd zijn schouders op. "Zou zomaar kunnen. Die druk is er nu in ieder geval niet meer." Het lijstaanvoerderschap was namelijk een half uur daarvoor weer in handen gekomen van AFC, al was het dan 'slechts' op basis van een beter doelsaldo voor de Amsterdammers.

 

Voor Kozakken Boys-trainer Michel Langerak was het alweer de zevende wedstrijd op rij waarin zijn team ongeslagen bleef. Net als Gwaeron Stout benadrukte hij dat de Werkendammers optimaal tot hun recht komen op het moment dat er ruimte is. "IJsselmeervogels is een team dat van de eigen kracht uitgaat en ten aanval trekt. Daartegen kunnen wij prima uit de voeten. Heel anders dan bijvoorbeeld laatst bij Barendrecht, waar wij tegen zo'n verdedigende ploeg geen opening konden creëren." Langerak erkende vol trots dat Kozakken Boys weer behoorlijk meetelt, ondanks dat de hoofdprijs al lang en breed uit zicht is. "Uitdaging is er genoeg nog voor ons, denk maar aan de derde periode. Denk bovenal aan het plezier wat wij de supporters nog kunnen geven. Bij deze club wordt enorm sterk meegeleefd met het eerste elftal. Voor al die mensen gaan wij nog een prachtig sluitstuk van het seizoen verzorgen."

 

Tekst: Jakob Kos
Foto's: Orange Pictures