Nieuws

Meedoen is niet genoeg voor Jodan Boys

Wedstrijdverslag
Hoofdklasse
Competitie

 

31 maart 2019

CAPELLE AAN DEN IJSSEL - Twee ploegen die aan het eind van een periode de eerste plaats delen komt vaker voor. Maar dat het doelsaldo van beide teams exact gelijk aan elkaar is mag uniek genoemd worden. Zwaluwen en Jodan Boys sloten een paar weken geleden de tweede periode op de gedeelde eerste plaats af, ieder met het puntentotaal van 23 en een doelsaldo van 20 treffers voor en 8 tegen.

 

Volgens het bondsreglement diende daarom een beslissingswedstrijd uitsluitsel te geven over wie zich periodekampioen mocht noemen en daarmee toegang zou verkrijgen tot de nacompetitie voor een plek in de Derde divisie.

 

Zoals het betaamt voor een bijzondere wedstrijd was er, zeker vanuit het perspectief van het zaterdagvoetbal, voor een bijzondere lokatie gekozen. Want hoe geschikt ook, het prachtige complex van de Capelse zondag-eersteklasser De Zwervers is niet de plek waar de gemiddelde liefhebber van het zaterdagvoetbal kind aan huis is. Trots op wat hij als Zwervers-promotie betitelde, noemde voorzitter Ger Jacobs direct de naam van Egbert Hadders als zijnde degene die de bal voor De Zwervers aan het rollen had gebracht. Hadders vervult binnen de club de functie van scheidsrechterscoördinator voor de selectie en heeft daarnaast als oud-scheidsrechter de Stichting Scheidsrechter Op Maat op poten gezet, van oorsprong een database voor het bij elkaar brengen van scheidsrechters en verenigingen die op zoek zijn naar een fluitist.

 

Vincent Verbond gaat er langs bij Tevin Biekman.

 

"Zodra ik vernam van de beslissingswedstrijd vroeg ik aan het bestuur of ik De Zwervers mocht aanbieden als gastheer," vertelde Hadders enthousiast. "De instemming kwam direct, waarna contact werd gelegd met beide verenigingsbesturen, en die reageerden volmondig positief."

De voorzitter van De Zwervers sprak vooraf de verwachting uit dat zijn club 250 tot 300 toeschouwers zou ontvangen, weliswaar zonder entreeprijs maar wel garant voor een aardige kantine-omzet. Dat er uiteindelijk zeker 750 bezoekers geteld werden was dan ook op z'n zachtst gezegd een enorme meevaller. De gezellige drukte zorgde sowieso voor een ambiance die het belang van de wedstrijd alle eer aandeed.

 

Maar hoe goed de randvoorwaarden ook geregeld zijn, beslissingswedstrijden staan er om bekend dat de kwaliteit van het voetbal hevig lijdt onder de spanning die op de spelers staat. Wat dat betreft vormden Zwaluwen en Jodan Boys geen uitzondering op de regel. De ploeg uit Gouda kwam het voorzichtigst uit de startblokken, getuige het feit dat de oranjehemden er pas in de elfde minuut voor het eerst in slaagden om de bal binnen de zestien van de tegenstander te krijgen. Tot dan toe gaf Zwaluwen al even voorzichtig de toon aan met pogingen tot verzorgde opbouw. Van echt bijten richting de Goudse doelman Wouter Beukers was beslist nog geen sprake.

 

Gaandeweg het eerste bedrijf kroop Jodan Boys uit de schulp, onder aanvoering van de onvermoeibare Leroy Brank op het middenveld en Mo Bellahcen kort achter de aanval. Samen met Kevin de Vries brachten zij lijn in de omschakelmomenten. Linksachter kreeg en greep Vincent Verbond alle ruimte om de opbouw op gang te brengen. Na een paar kleinere mogelijkheden verzuimde spits Bradley el Idrissi na een half uur op onnavolgbare wijze Zwaluwen op achterstand te zetttten. Het slappe rollertje naast het lege doel deed iedere aanwezige verzuchten dat hij of zij het doelpunt zelf met de ogen dicht nog had gemaakt. Zwaluwen zette er ondertussen in daadkracht weinig vermeldenswaardigs tegenover.

 

Leroy Brank krijgt Justin van Mullem niet van de bal.

 

Het spelbeeld na de hervatting was aanmerkelijk levendiger, vooral omdat beide teams nu via snelle omschakeling tot resultaat probeerden te komen. Kansen over en weer, met als hoogtepunt de tachtigste minuut, toen Robin Hofman's treffer met het hoofd wegens buitenspel werd geannuleerd. Terwijl Zwaluwen nog juichte, zag Verbond uit de snel genomen vrije trap het door Zwaluwen-doelman Marvin van Tienen verlaten doel leeg voor zich maar wist het niet te bereiken. Hollen en stilstaan dus, en een verlenging die steeds nadrukkelijker in zicht kwam. Totdat Leroy Brank met nog een reguliere minuut te spelen zijn hoofd tegen een door uitblinker Jordi Tuithof genomen hoekschop zette. "Toen ik de bal van Jordi zag komen, wist ik zeker dat ik ging scoren," glunderde de afgelopen donderdag 36 jaar geworden aanvoerder na afloop over zijn winnende treffer.

 

Waarna zijn trainer Dennis van den IJssel spontaan een duit in het zakje deed: "Dat juist Leroy het doelpunt maakte is geweldig. Een man van zijn klasse, al zo lang bij de club en altijd voorop in de strijd. Je moet hem van het veld afhalen, anders stopt hij niet. Een geweldig mens bovendien. Het zegt veel dat Leroy ook na dit seizoen nog doorgaat bij Jodan Boys, en dat iedereen bij ons daar heel blij mee is."

 

In de extra speeltijd bleef de ploeg van Brank overigens met enig geluk overeind, want Joseph Gonçalves had met iets meer kalmte gewoon gescoord uit zijn opgelegde kans in een rebound. Het mocht niet zo zijn, constateerde Zwaluwen-coach Danny Schenkel berustend: "Het was een wedstrijd in balans. Degene die zou scoren zou uiteindelijk winnen. Dat zag ik al voordat Jodan Boys op voorsprong kwam. Ik ben teleurgesteld, maar heb mijn ploeg niet veel te verwijten. Misschien was het iets minder vandaag dan dat wij normaal kunnen, maar ons verzorgde spel kwam er toch wel redelijk uit. Ik had mijn team vooraf gezegd dat je als voetballer niet vaak wedstrijden als deze speelt. Geniet er van en maak er het beste van. Is redelijk gelukt vind ik, maar niet genoeg. En dan is de teleurstelling nu even groot."

 

Yusri El Kandoussi kijkt waar de pass van Anthony Pique heen gaat.

 

Van den IJssel vertelde ondertussen wie het maar wilde horen hoezeer er sprake van een teamprestatie was. "Bij Jodan Boys moeten we het met elkaar doen. Toen ik vijf jaar geleden bij de club begon was er twijfel over doorgaan met prestatievoetbal. Ik geloofde erin en zei als eerste dat ik wilde blijven. Sindsdien bouwden wij het team nog meer op met spelers uit de regio, vaak afkomstig van bijvoorbeeld zondag-derdeklassers of zo. Vergis je er niet in hoe groot voor die jongens de stap naar de hoofdklasse is. Ook daarom vind ik deze periodetitel voor ons een uitzonderlijke prestatie. In de vooruitblik op de competitie vielen steeds de namen van Spijkenisse, Ter Leede, Achilles Veen, SC Feyenoord en ook degradant Capelle als geheide titelkandidaten. Wie had mij geloofd als ik toen had gezegd dat Volendam eind maart lijstaanvoerder zou zijn en Jodan Boys de tweede periode zou winnen?"

 

De aan het eind van het seizoen vertrekkende coach besefte terdege dat hij feitelijk nog geen echte prijs in handen heeft: "Als wij naar de nacompetitie gaan is dat om die te winnen, het alleen maar een ronde meedoen is geen prijs. In die zin geldt de Olympische gedachte voor Jodan Boys dus zeker niet. Dus het doel is duidelijk, nu snel opbouwen naar de zes finales van die competitie, met wedstrijden doordeweeks en op zaterdag. Het winnen van de nacompetitie is de echte prijs."

 

Tekst: Jakob Kos
Foto's: Orange Pictures