Nieuws

Staphorst en Urk, ja dat botst

Wedstrijdverslag
Hoofdklasse
Competitie

 

7 april 2019

STAPHORST - Wie voetbalt bij Staphorst of Urk is grootgebracht met het idee dat het niet alleen om de technische aspecten van het spel draait. Er komt meer kijken om een resultaat te halen in een wedstrijd. Niet zozeer je eigen gang gaan, maar in de eerste plaats het je tegenstander zo moeilijk mogelijk maken.

 

Pascal Mulder (links) en Hessel Snoek gaan niets en niemand ontziend het duel aan met elkaar.

 

Zet die twee clubs dan tegenover elkaar, ja dat botst, negentig minuten lang strijd en passie. Dat past ook wel bij de omstandigheden op sportpark Noorderslag, de thuisbasis van Staphorst. Daar ligt nog steeds natuurgras en dat is in de overgangsperiode tussen winter en voorjaar niet de meest ideale ondergrond om soepel combinatievoetbal op uit te voeren. Sterker nog, bij Staphorst startte voor het eerst dit seizoen Pascal Mulder in de basis, die bij zijn entree bij de club vorig jaar tot de ontdekking kwam dat hij op natuurgras moest gaan opereren. Maar een 20-jarige heeft een groot aanpassingsvermogen, blijkt. Mulder pakte, nu Ewald Koster niet fit genoeg was en op de bank plaats nam, zijn eerste basisplaats met beide handen aan. Lang, atletisch, snel, gevoel voor timing wanneer in te grijpen, weinig overtredingen, Mulder speelde als centrale verdediger een dijk van een wedstrijd. De toekomstige opvolging van Koster (34) lijkt geregeld.

 

Behalve Koster had Staphorst nog een paar andere personele problemen. Vaste linksback Renier Crediet kampte met een gekwetste bilspier en Martijn Brakke zat na zijn rode kaart bij DUNO D. (2-0 nederlaag) de eerste van zijn twee duels schorsing uit. Automatisch gingen na de brilstanduitslag (0-0) de gesprekken na afloop richting Brakke, de personificatie van een doelpuntenmachine. Met Brakke in de ploeg, die het vermogen heeft uit het niets toe te slaan, had dat zomaar een wereld van verschil kunnen inhouden. "Misschien maakte het wel uit", opperde Staphorst-coach Dennis van Toor. "Nu speelden we met Martin van 't Ende voorin. Maar die houdt de bal wel beter vast dan Martijn."

 

Het euvel zat meer bij Mike Reuvers. De rappe winger was na de pauze bij de meeste kansen voor Staphorst betrokken en hielp er hoogst persoonlijk ook een paar om zeep. Vijfde minuut na rust, Reuvers ging de combinatie aan met Van 't Ende en kwam aan de rechterkant in schietpositie maar zag Urk-doelman Richard Strijker met een onwaarschijnlijke reflex de 1-0 voorkomen. De daaropvolgende kans voor Reuvers was zo mogelijk nog groter maar in de plaats van zelf te schieten ging de bal richting Ferdi ter Avest, maar opnieuw was Strijker ter plekke om zijn ploeg overeind te houden. En zo ging het nog gestaag door. Er kwam eigenlijk geen eind aan. Reuvers liet Strijker ten derde male redden en later kregen zijn assists (op Pim de Jonge en Van 't Ende) niet het gewenste vervolg. En weer later liet Reuvers zelf weer kansjes liggen.

 

Thijs Gerlofs troeft William de Boer af.

 

Tussen alle kansen voor Staphorst door probeerde Urk zo goed en zo kwaad het ging het hoofd koel te houden. Dat lukte ook wel, want de laatste linie, met Klaas Kramer en Bennie Dunnink centraal achterin, verloor weinig tot geen luchtduels. Op de flanken hadden Maarten Dijkhuizen en Riekelt Jan Brands meer moeite om de snelle Ter Avest en Reuvers (hij vooral!) af te stoppen. Aanvallend kwam Urk in de tweede helft amper in beeld, al had de aanvalsopzet van Gerrit Tol en Hessel Snoek een enorme kans kunnen opleveren, ware het niet dat Riekelt Nentjes over zijn eigen voeten leek te struikelen bij het aannemen van de voorzet.

 

Dat was in de tweede helft voor Urk lange tijd het enige wapenfeit voorin en dat was voor een ploeg die een achterstand (drie punten) op de ranglijst had goed te maken veel te mager. Tijd om in het laatste kwartier de gok te wagen aanvallend te wisselen, vond Urk-coach Richard Karrenbelt. Lucas Schraal verscheen voor Nentjes in het veld, even later gevolgd door Jelle de Boer als vervanger van Gerrit Tol. "Middenvelders werden toch overgeslagen dus eigenlijk had ik die niet nodig", was de broodnuchtere verklaring naderhand. Bijna nog kreeg Karrenbelt het gelijk aan zijn zijde.

 

Bij het kansen missen van Staphorst was de gedachte al eens opgekomen van 'als de ene niet scoort, dan doet de ander het wel'. Iedereen telde de 0-1 in blessuretijd al eigenlijk, al hoopte het Staphorst deel van de toeschouwers uiteraard dat de megakans voor Urk om er met drie punten vandoor te gaan met een sisser zou lopen. Vanaf de rechterflank bereikte Hessel Snoek zijn ploeggenoot William de Boer aan de andere kant. Die kwam terug van zijn gedachte zelf te schieten en legde de bal recht voor het doel panklaar voor de volledig ongedekt gelaten De Boer. De invaller had de hoek voor het uitkiezen, het schot was ook hard genoeg, maar doelman René Oosterhof hield er feilloos het oog op dat onschadelijk te maken.

 

Marinus Snoek tackelt Rob Mijnheer.

 

"Het had wel gestolen geweest", gaf Karrenbelt ruiterlijk toe. "Maar we kwamen om te winnen en dus speelden we alles of niets in de laatste fase. Het verschil is dat Sparta Nijkerk en Excelsior '31 wel winnen." In die zin haakte Urk (vijf punten achter nu) door de 0-0 af omdat er twee koplopers zijn. Staphorst ligt twee punten achter, maar dat is te overbruggen. Van Toor kon er ook niet zo mee zitten dat het resultaat tegenviel. "Ik vond de eerste helft gelijkwaardig", keek de coach terug. "Toen ging het over en weer en hadden we te weinig rust aan de bal. In de tweede helft hadden we Urk wel vast en hebben we genoeg kansen gecreëerd."

 

Voor rust schoot Staphorst uit de startblokken met een doelpoging van Van 't Ende die voorlangs ging. Maar gaandeweg kwam het initiatief te liggen bij de Urkers die ook meer dreiging in hun spel wisten te leggen dan Staphorst. Wie, staand langs de lijn, het dan wil horen, hoe fans van Staphorst hardop denken over Urk, gelooft zijn oren niet. Vuilbekkerij richting Urk, ingegeven door angst de favoriete club te zien verliezen. En dat zijn dan geen jongeren, waarover men zich in Staphorst serieus zorgen maakt vanwege hun drank - en drugsgebruik. Nee hoor, een klein clubje pensionado's, dat op zaterdagmiddag verstrooiing zocht bij het voetbal.

 

De ware verstrooiing kwam na de pauze toen de botsing tussen Staphorst en Urk zich boeiend ontrolde. Scheidsrechter Erik ter Brake, die al weer zijn zoveelste topwedstrijd in de hoofdklasse B voor zijn rekening mocht nemen, liet waar het mogelijk was het spel doorlopen. Rob Mijnheer solliciteerde wel een keer naar een gele kaart toen hij een uitbraak van Urk moedwillig onderbrak, maar toen volgde er een kort vermanend woord plus een strenge blik van de arbiter.

 

Tekst: Aad van der Graaf

Foto's: Henk Timmerman