Nieuws

Kampioenschap ver weg voor tandeloze Vogels

Wedstrijdverslag
Tweede divisie
Competitie

 

14 april 2019

BUNSCHOTEN-SPAKENBURG - Wat past IJsselmeervogels beter, de rol van jager of die van prooi? De rode draad van het huidige seizoen was tot nog toe dat het team van coach Ted Verdonkschot het beste uit de verf kwam in de achtervolging. Prooi AFC werd steeds weer bijgehaald, waarna de Spakenburgers vervolgens de eerste positie steevast binnen enkele weken weer kwijt raakten aan de net iets gelijkmatiger presterende Amsterdammers.

 

Tegen het einde van het seizoen is het voor de jager zaak om toe te slaan, Maar dat is ten opzichte het almaar winnende AFC eenvoudiger gezegd dan gedaan. Terwijl AFC met 3-0 de vooraf al bijna ingeboekte winst op rode lantaarndrager Barendrecht pakte, stonden de Vogels voor de lastige klus om HHC Hardenberg met lege handen naar huis te sturen. Nog vers in het geheugen stond immers dat HHC Hardenberg afgelopen najaar in de heenwedstrijd niet in het minst ontzag toonde. De Rooien zagen zich kansloos afgeserveerd, door scores op dodelijke momenten, en door het eigen onvermogen om energiek de wedstrijd te kantelen.

 

HHC-coach Gert Jan Karstens liet zich kort voor de aftrap van zijn strijdbaarste kant zien: "Vraag me straks om half zes maar hoe het met me is, want er is nu eerst een klus te klaren. Tegen tegenstanders als de Vogels, die zelf willen voetballen, komen wij tot ons beste spel. Kijk maar tegen wie wij dit seizoen de punten lieten liggen. Dat zijn de ploegen die alleen maar verdedigen. En hoe mooi is het dat wij juist vandaag voor het eerst sinds maart 2018 weer volledig op sterkte zijn, zonder afwezigen wegens blessures."

 

Rens van Benthem houdt Danny van den Meiracker bij de bal vandaan.

 

Zo keerde Joël Anakodo terug in de basis en stond eerste doelman Sander Danes voor het eerst dit seizoen tussen de palen. Eenmaal de bal aan het rollen gebracht, bleek dat IJsselmeervogels inderdaad niet zomaar grip kreeg op HHC Hardenberg. Er werden wel enkele kansen afgedwongen, onder andere door het in stelling brengen van Jeffrey Buitenhuis al vroeg in de wedstrijd. Danes toonde op de neerwaarts gerichte kopbal echter dat hij het keepen nog niet verleerd is. De Hardenbergers verweerden zich agressief en zelfbewust, waardoor de opbouw van de titelkandidaat steeds meer verzandde in uitzichtloos gebrei. In aanvallende zin kwam HHC dicht bij de openingstreffer, toen Sargon Gouriye volkomen vijstaand de bal over doelman Jaimy Schaap maar net naast het doel lepelde. Even later schoot diezelfde Gouriye vanuit een kansrijke positie opnieuw net naast.

 

De aanvalslinie van de thuisclub, bestaande uit Robert Olijfveld en Danny van den Meiracker en de regelmatig naar voren schuivende middenvelders Maikel de Harder en Mike van de Laar, had er uiteindelijk een standaardsituatie voor nodig om echt dreigend te worden. Van den Meiracker kopte uit een vrije schop tegen de onderkant van de lat. Even later keerde Jaimy Schaap met veel moeite een inzet van HHC-spits Rob van der Leij. Nauwelijks bekomen van de daaropvolgende scrimmage nam IJsselmeervogels vier minuten voor het rustsignaal als uit het niets de leiding, met dank aan Van de Laar die zijn vrije trap van buiten de zestien in het net caramboleerde. Doordat de bal heel licht getoucheerd werd door de kruin van een HHC-verdediger kon Sander Danes er met geen mogelijkheid meer bij komen. De voorsprong, eigenlijk tegen de verhouding in, werd op het veld gevierd als een bevrijding.

 

De thee bracht vooralsnog geen noemenswaardige wijziging in het spelbeeld, of het zou moeten zijn dat HHC het initiatief nu toch nadrukkelijker aan de Vogels moest laten. Die daar vervolgens maar bitter weinig mee deden. In de rode aanvalslinie zwol het gemopper op elkaar tot opvallende proporties aan, met Danny van den Meiraker in de hoofdrol. Dat de topscorer zelf totaal niet in zijn spel kwam, zal daar ongetwijfeld debet aan zijn geweest. Alleen middenvelder Gillian Justiana viel nog in positieve zin op met zijn aanvallende acties. Verdedigend liet hij aan de linkerkant echter steken vallen, zoals dat volgens Ted Verdonkschot voor de gehele linkerkant gold. De coach zag met lede ogen aan dat Karsten met het inbrengen van Rick Hemmink voor Joël Amakodo en Rens van Benthem voor Sargon Gouriye zijn defensie vooral op links ontregeld had. De gelijkmaker van Rob van der Leij, een kleine twintig minuten voor tijd aangespeeld door Hemmink, was daar in zijn ogen een regelrecht gevolg van.

 

Kevin van Diermen komt te laat om de pass van Ravelino Junte te onderscheppen.

 

De dreun kwam hard aan, maar voor IJsselmeervogels gloorde er vijf minuten later toch weer hoop. Scheidsrechter Van der Laan zag zich genoodzaakt om Ashwin Manuhutu zijn tweede geel voor te houden, waardoor IJsselmeervogels voor de resterende speeltijd in overtal kwam. Verdonkschot wisselde aanvallend, met het inbrengen van eerst Dylan Chiazor en even later Felitciano Zschusschen. Tussen beide wissels in was het echter HHC dat met een notabene een man minder de thuisclub op achterstand zette. In een uitbraak was het opnieuw Hemmink die, wellicht onbedoeld omdat hij zelf op doel schoot, Rens van Benthem in staat stelde om het vonnis te voltrekken. Wat volgde waren een aantal zenuwslopende minuten waarin HHC nauwelijks meer van de eigen helft kwam. Hoezeer ook de Vogels het nog probeerden, Van den Meiracker en consorten wisten het net niet te vinden.

 

"Ik ben diep teleurgesteld, in alles," verklaarde doelman Jaimy Schaap direct na afloop in een radiomicrofoon. De keeper was te aangeslagen om de teleurstelling verder toe te lichten. "Wij hebben vanmiddag het kampioenschap verspeeld. AFC gaat echt geen vijf punten meer verspelen. En wij gaan de komende vijf wedstrijden echt niet allemaal winnen." Verdonkschot wilde daar even later beslist niet in meegaan: "Mijn felicitaties gaan echt nog niet naar Amsterdam. Kom op zeg, er zijn nog vijf wedstrijden. We gaan deze week de boel weer bij elkaar rapen en de rug rechten voor de wedstrijd bij GVVV komende zaterdag."

 

Rick Hemmink houdt Dylan Chiazor (20) en Mike van de Laar bezig.

 

De ervaren coach wilde niet verhullen dat de nederlaag, en met name de wijze waarop die tot stand kwam, hem onaangenaam had verrast: "HHC troefde ons af op agressie. Wij begonnen te slap en apatisch. Teveel spelers zaten niet goed in de wedstrijd. Dat je niet in de wedstrijd zit kan een keer gebeuren, maar dat je op strijdlust wordt afgetroefd mag niet gebeuren als je voor de titel zegt te gaan. Het is nu eenmaal zo dat tegenstanders zich altijd extra motiveren als ze tegen ons spelen. Voor HHC gold dat ook. Die ploeg had niets te verliezen en strijdt nergens meer om. Wat eigenlijk ook weer merkwaardig is als je zo goed kunt voetballen. Maar ik blijf liever bij mijn eigen ploeg, en dan zeg ik dat wij ons totaal hebben laten aftroeven."

 

Karsten had op dat moment, even voor half zes, zijn antwoord op hoe zich voelde gegeven: "Uitstekend natuurlijk, maar eigenlijk had ik me rond half vijf al goed moeten voelen. We speelden zo goed in de eerste helft, veel beter dan na de rust, en toch stonden we om half vijf met 1-0 achter. Ondanks ons mindere spel in de tweede helft is de afloop geweldig. Het dorp Spakenburg is ons blijkbaar goed gezind, want uit de drie wedstrijden die we nu tegen Spakenburgse clubs hebben gespeeld haalden we wel mooi negen punten. Nog één te gaan, in mei tegen Spakenburg. Het is enorm jammer dat we in het begin van het seizoen teveel punten hebben weggegeven. Wij kunnen heel goed voetballen. Vandaag hebben we dat in de eerste helft laten zien."

 

De luid toeterend wegrijdende Hardenbergse suppertersbus zal zeer hebben gedaan aan heel wat rode oren. Opeens is het kampioenschap heel ver weg, en dat niet alleen door de puntenachterstand, want dat zijn er tenslotte 'maar' vijf. Het gebrek aan gezonde agressie bij de thuisclub moet veel grotere zorgen baren. Voor een geslaagde jacht is een 'drive' nodig. Aan Verdonkschot de taak om die drive opnieuw naar boven te halen.

 

Tekst: Jakob Kos

Foto's: Orange Pictures