Nieuws

Staphorst weer naar wachtkamer verwezen

Wedstrijdverslag
Hoofdklasse
Competitie

 

12 mei 2019

STAPHORST - Nog drie finales te gaan, van dat besef was iedereen bij Staphorst doordrongen nadat de ploeg van coach Dennis van Toor de leiding in de hoofdklasse B overnam. Door een halve misstap van Sparta Nijkerk kwamen de Staphorsters in punten langszij maar kregen zij dankzij het betere doelsaldo wel mooi de eerste plaats in de schoot geworpen.

 

Met de wedstrijden tegen achtereenvolgens Flevo Boys, WHC en CSV Apeldoorn in het verschiet leek het bepaald niet meer onmogelijk dat de dit seizoen al zo vaak van eigenaar veranderde koppositie nu tot aan het seizoenseinde in handen van Staphorst zou blijven. Drie keer winnen en het kampioenschap was een feit, zo simpel en tegelijk zo lastig was de opdracht. Lastig ook inderdaad, want zoals Dennis van Toor na afloop van de eerste 'finale' in de slotreeks van drie terecht aanhaalde, de tegenstanders zijn allen ploegen die nog ergens voor strijden. Flevo Boys had nog een enkel puntje nodig om zich definitief vrij van degradatiezorgen te spelen. WHC en CSV Apeldoorn, nu beiden op een p/d-plaats bivakkerend, moeten aan de ene kant nog vol aan de bak om rechtstreeks degradatie te ontlopen en hebben aan de andere kant nog alle kans om zich helemaal veilig te spelen.

 

Aron Stengholt (links) en Martin van 't Ende jagen elkaar op. 

 

Zo bezien was Flevo Boys eigenlijk nog de gemakkelijkste tegenstander van de drie, maar bliijkbaar toch te moeilijk. Want de hardwerkende en fris spelende ploeg uit Emmeloord nam aan het eind van de middag dankzij een dik verdiend 1-1 gelijkspel toch maar mooi dat ene nog noodzakelijke puntje mee naar de eigen thuisbasis in de polder. Staphorst bleef groggy achter met eveneens een punt. Maar dat voelde schamel, want drie punten waren een absolute must. Sparta Nijkerk won immers de eigen wedstrijd, weliswaar moeizaam maar ook dat leverde gewoon drie punten op. Achtervolger Excelsior '31 won ook, waardoor beide teams over Staphorst heen sprongen op de ranglijst.

 

In de openingsfase van de wedstrijd op sportpark Het Noorderslag zag het er nog zonnig uit voor de thuisploeg. Nog maar nauwelijks gestart lag de bal al in het net achter Flevo Boys-doelman Rodney Rosink. Scheidsrechter Jobse keurde de harde volley van Ferdi ter Avest echter af wegens buitenspel.Flevo Boys toonde zich niet in het minst geïntimeerd. Zoals was verwacht liet coach Kevin Waalderbos zijn elftal in een gesloten formatie spelen. "Het blok goed neerzetten en niet teveel meegaan met de lopende spelers van Staphorst," zo lichtte Waalderbos na afloop zijn strijdplan toe. Het bleek een effectief plan, want de titelpretendenten maakten ondanks een voortdurend optisch overwicht maar weinig klaar in aanvallende zin. Vanuit de opbouw via Rob Mijnheer en Pim de Jonge wisten spitsen Marin van 't ende, Mike Reuvers en Ferdi ter Avest maar zelden voor gevaar te zorgen. Feitelijk kwam alleen Ter Avest af en toe door, puur op zijn individuele behendigheid.

 

Martijn Brakke (10) bezig met een hoogstandje.

 

Ondertussen kwam het in de omschakeling uiterst alerte Flevo Boys in het eerste halfuur sluipenderweg tot drie hoekschoppen, waar de teller van de thuisploeg op dat punt nog op nul stond. Met exact een halfuur op de klok sloeg Staphorst echter dan toch doeltreffend toe, dankzij de slim door Mike Reuvers aangespeelde Ter Avest. Normaal gesproken zou zo'n treffer als de spreekwoordelijke bevrijding werken. Staphorst bleef echter op dezelfde wijze doorbreien. Er kwamen wel wat kleinere kansen, en Van 't Ende schoot een keer van afstand dicht langs de voor hem verkeerde kant van de paal, maar echte brille bleef ontbreken. "Ja, zo kan je het zeggen, en in ieder geval oogde het allemaal nogal stroperig," beaamde trainer Van Toor toen hij na afloop de opmerking voorgelegd kreeg dat zijn elftal de kampioensvorm ontbeerde. "Al is het nu eenmaal zo dat wij het toch al niet echt van oogstrelend voetbal moeten hebben."

 

Heel even leek de thee in de rust nieuwe energie te hebben gegeven, maar al snel zakte de handelingssnelheid van de geelblauwen weer terug naar een voor Flevo Boys prima te behappen niveau. Sterker nog, veel nadrukkelijker dan in het eerste bedrijf bliezen de polderbewoners nu zelf hun partijtje mee. Schrikbarend voor de thuisploeg was het aantal tweede ballen dat Flevo Boys voor zich opeiste. Tot genoegen van Waalderbos bleef de bal na het veroveren ook steeds langer in de ploeg. Aanvallend hied Madih Doufikar de Staphorster verdediging flink bezig en Johan Tiems dook steeds nadrukkelijker voor doelman René Oosterhof op. Staphorst verloor de greep op de wedstrijd. Het inbrengen van de na een eerdere schorsing gepasseerde topscorer Martijn Brakke deed het tij niet keren.

 

"Je weet dat het er dan aan zit te komen, het gebeurt altijd dat de bal toch een keer goed valt voor de tegenstander," wist Van Toor al langs de lijn. Met lede ogen moest hij aanzien hoe Aran Nijboer een kleine tien minuten voor tijd inderdaad een prachtige schotkans geboden kreeg. De aanvoerder van Flevo Boys rondde gedecideerd af, Staphorst daarmee in vertwijfeling onderdompelend. Direct daarna voorkwam Oosterhof tot twee keer toe dat de doorgebroken Johan Tiems de thuisploeg de genadeklap toediende. In de hectische slotminuten, toen Van Toor zijn team één op één liet spelen, voorkwam doelman Rosink met een knappe reflex dat invaller Reinier Crediet Staphorst alsnog de winst pakte.

 

Ferdi ter Avest voelt de druk van Duane Tjen-A-Kwoei.

 

"De keeper hield ons daarmee overeind," erkende Waalderbos na afloop. "Maar we hadden hier ook zomaar kunnen winnen. Want van die twee enorme kansen van Tiems op het eind had er toch minstens één moeten zitten." Van Toor vocht ondertussen met zijn teleurstelling, wat hem op het oog nog redelijk afging: "Conclusie moet zijn dat we niet goed genoeg waren. Hoe langer de wedstrijd duurde, hoe meer tweede ballen de tegenstander pakte. Mogelijkheden die we kregen werden niet goed uitgespeeld." Van de verlammende werking van kampioenschapsdruk wilde de in juni bij Staphorst vertrekkende trainer niets weten. "Natuurlijk is er wel iets van spanning, maar ik zag dat de ploeg voor vandaag maar met één ding bezig was: we moeten die drie punten pakken. Daar lag de focus op."

 

In een kleine twee uur veranderde het perspectief van Staphorst weer van prooi naar jager. In de spectaculaire titelrace in de hoofdklasse B was zo'n zich bijna wekelijks aandienende wijziging van verhoudingen tot nog toe geen enkel probleem. Nu er echter nog maar twee wedstrijden te gaan zijn en Staphorst niet één maar twee ploegen boven zich dient te dulden kan de hernieuwde verwijzing naar de wachtkamer wel eens definitief blijken te zijn. De wachtkamer zal dan verlaten worden door de deur van de nacompetitie. Dat Staphorst eerder minder gelukkig in nacompetities voor promotie acteerde hoeft niets uit te maken. Ervaringen uit het verleden geven immers geen garantie voor de toekomst, ook niet als het negatieve ervaringen waren.

 

Tekst: Jakob Kos

Foto's: Henk Timmerman