Nieuws

Capelle gered, Spijkenisse mag nog hopen

Wedstrijdverslag
Hoofdklasse
Competitie

 

26 mei 2019

CAPELLE AAN DEN IJSSEL - Tijden veranderen, ook in het zaterdagvoetbal. De Capellenaren waren in 2010 de eersten die zich plaatsten voor de nieuwe topklasse. Zes seizoenen lang mocht Capelle zonder overdrijving zichzelf een stabiele topklasser noemen. In 2016 misten de Capellenaren echter wel de boot naar het vanaf dat moment nieuwe hoogste niveau, de Tweede divisie.

 

De Slotbewoners bleven achter in de tot Derde divisie hernoemde topklasse. Het bleek een voorbode van de ophanden zijnde sportieve neergang. Want werd het eerste jaar nog afgesloten met een veilige klassering op de twaalfde plaats, het seizoen daarop bleef Capelle net onder de p/d-streep steken en lukt het vervolgens via de nacompetie niet om alsnog het vege lijf te redden.

De sportieve teloorgang deed zich onmiskenbaar ook kennen in de sterk teruggelopen publieke belangstelling. Waar in de eerste topklassejaren nog zo'n 800 tot 900 toeschouwers tweewekelijks de weg naar sportpark 't Slot wisten te vinden, verminderde dat in het huidige seizoen tot niet meer dan 300 per thuiswedstrijd.

 

Een jaartje hoofdklasse was duidelijk niet waar de voetballiefhebbers in Capelle aan den IJssel warm voor liepen. Wat dat betreft was men immers beter gewend. Voeg daarbij het feit dat de prestaties ronduit teleurstellend te noemen waren en het beeld van algehele malaise is compleet. Op het veld eisten blessures van bepalende spelers hun tol, en in de trainersstaf was een wisseling schijnbaar onvermijdelijk. Omdat coach Ron Timmers het elftal maar niet aan de praat kreeg, diende hij rond de winterstop het veld te ruimen ten faveure van Ton van Bremen, geen onbekende bij Capelle. Met horten en stoten wist Van Bremen in ieder geval het voortdurende puntenverlies min of meer te keren, met als ultieme eindsprint een reeks van vier overwinningen in de laatste vier wedstrijden.

 

Daan Bourgonje (links) houdt Kevin van la Parra onder controle.

 

Dankzij die eindsprint begon Capelle de laatste seizoenswedstrijd in de wetenschap dat één punt voldoende zou zijn om het hoofdklasserschap zonder het moeten spelen van nacompetitie veilig te stellen. Tegenstander Spijkenisse, net als de Capellenaren in 2018 via de nacompetitie uit de Derde divisie gedegradeerd, stond er wat dat betreft beroerder voor. Alleen winst zou veiligheid brengen. Verlies zou Spijkenisse onherroepelijk veroordelen tot de nacompetitie en bij een gelijkspel moest nog maar afgewacht worden wat het in punten met Spijkenisse gelijkstaande Swift zou doen. Het doelsaldo sprak daarbij sterk in het nadeel van de Zuid-Hollanders.

 

Wat het meest opviel in de eerste helft was het erbarmelijke spelniveau. Het had er alle schijn van dat de twee teams vooral wilden laten zien waarom ze dit seizoen zo laag eindigen. Spijkenisse-coach Peter Wubben kon deze constatering in de rust alleen maar beamen, terwijl zijn collega Van Bremen er namens Capelle na afloop nog een schepje bovenop deed:
"Dit was absoluut onze slechtste wedstrijd dit seizoen." Van Bremen weet dit voor een deel aan de spanning: "Er zat angst in de ploeg. Heel even verdween die toen we kort na rust op 1-0 kwamen, maar toen nog geen twee minuten later het alweer 1-1 werd sloeg de angst direct weer toe."

 

In de vijftig minuten die aan de doelpunten vooraf gingen gebeurde er maar weinig verheffends. Caplle leunde logischerwijs enigszins op de achterhoede, waarin naast het gebruikelijk viertal Jaliens, Pollemans, Fens en Van Eijk ook een plek was ingeruimd voor middenvelder Omar Gomez Shee. Jami Jaliens speelde aanvankelijk dan wel vooral een positie naar voren, maar hoe langer de wedstrijd duurde hoe meer ook hij achterin te vinden was. De opzet was duidelijk, koste wat kost moest Kees Tol aan banden gelegd worden. Met succes, want de roemruchte spits van Spijkenisse kwam in de eerste vijfenveertig minuten tot slechts hooguit enkele balcontacten. Toch creëerden de bezoekers zich wel enkele kansen, maar Sander Barragan kopte daaruit een keer naast het doel en Daan Bourgonje had in riante schietpositie net teveel tijd nodig. Door het verschil in speelwijze had Spijkenisse in ieder geval een optisch overwicht, iets wat Wubben halverwege deed opmerken dat zijn ploeg de baas was op het veld. Ondertussen had hij ook gezien hoe slordig de opbouw van zijn ploeg verliep. Iedere mislukte aanval toonde weer aan hoe weinig de ploeg op elkaar ingespeeld was, zelfs aan het einde van het seizoen.

 

Julian Agatowski (8) zoekt de bal, die Stefano Goncalves lijkt te controleren.

 

Er moest gescoord worden, zo hield Wubben de groenwitte manschappen in de rust voor. In zijn hoofd had hij toen al de aanvallende wissels gereed, in de persoon van Adam el Fazazi en de lange Rephendry Amsterdam tenslotte als pinchhitter. Spijkenisse schoot bij de hervatting als een duveltje uit een doosje uit de startblokken. De minutenlange belegering van het doelgebied van Capelle leverde echter niets op, waarna prompt bij de eerste de beste tegenstoot Luuk Kraaijeveld van rechts de bal zo hard in het doelgebied inbracht dat Demi Gosepa de bal pardoes achter zijn eigen doelman Michael Termijn kopte. Kees Tol had namens Spijkenisse een direct antwoord klaar, waardoor de mentale dreun van de achterstand werd uitgewist nog voordat de ernst van het feit echt beseft kon worden. Met een precisielobje zette Tol van behoorlijke afstand de te ver voor zijn doel staande Bradly van der Meer te kijk.

 

Wat Spijkenisse daarna ook probeerde, het lukte maar niet om Capelle alsnog op de knieën te dwingen. De door Wubben aangekondigde wissels sorteerden evenmin effect. De spanning liep intussen verder en verder op, zowel op als rond het veld. Berichten over de steeds groter wordende voorsprong van Swift bij DFS maakte duidelijk dat Spijkenisse moest winnen om de nacompetitie nog te ontlopen, en dat Capelle niet mocht verliezen. In de derde minuut van de extra tijd leek de beslissing dan toch nog te vallen. Heel 't Slot hield de adem in toen een doorgeschoten bal onverwacht bij de vrijstaande Kees Tol belandde. De topscorer legde aan maar faalde door net naast de voor hem verkeerde kant van de paal te mikken. "Kees had zich onsterfelijk voor de club kunnen maken en zich in één keer terugbetaald," treurde Wubben na afloop nog na. Maar ook Tol zelf wist dat het anders had moeten zijn: "Die had moeten zitten natuurlijk, al kreeg ik die kans nogal verrassend."

 

Philippe den Hartog snijdt tussen twee tegenstanders door.

 

Tols misser bleek het laatste wapenfeit van de wedstrijd te zijn. "Nu zijn we nog niet klaar," somberde de naar Alphense Boys vertrekkende Volendammer na. "In zo'n nacompetitie moet je het nog maar zien, er kan zomaar iets tegen zitten en dan lig je er uit. Vandaag liep het voor geen meter bij ons, maar het is natuurlijk niet zo dat we het alleen vandaag hebben laten liggen. De ranglijst liegt niet. We kwamen dit seizoen gewoon kwaliteit tekort. Zeker na het vertrek van Peter de Lange en Mustafa Amezrine. Te vaak ging het zoals vandaag, dat we een spel speelden waar ik het niet van moet hebben. Ik moet in de loop aangespeeld worden, de vrije ruimte in. Het kwam er niet uit, de aanvoer naar mij was onvoldoende. Ik vind dat ik het zelf ook beter had moeten doen, dat ik meer goals het kunnen en moeten maken in de hoofdklasse. Maar de 15 die ik nu maakte is toch ook weer niet heel slecht."

 

Bij de juichende groenzwarte kluwen haastte Capelle-aanvoerder zich om te wijzen op het belang van Van Bremen als coach: "Ik heb het de staf net gezegd, dankzij hem hebben wij het gered. Vanaf de komst van Van Bremen zijn wij naar onze mogelijkheden gaan spelen. Het onder Ron Timmers voorgeschreven hoog druk zetten paste niet bij onze spelersgroep. Toen wij teruggingen naar de gesloten organisatie als uitgangspunt ging het al snel beter. De eerste seizoenshelft was eigenlijk gewoon een drama, ook door blessures. Neem mezelf als voorbeeld, voor de winterstop speelde ik meen ik vier keer, terwijl dit vanaf januari nu al mijn zeventiende wedstrijd was."

 

Van Bremen keek het glunderend aan. "Wat ik wilde was het vertrouwen terugbrengen. Punten pakken door te spelen naar je mogelijkheden, in ons geval dus veel meer je op de omschakeling richten. Mooi dat dat gelukt is, en dat je ziet dat Capelle wel degelijk de potentie heeft om in de hoofdklasse mee te kunnen." De coach die in zijn eerdere periode bij Capelle het hogere nivau van topklasse en Derde divisie heeft meegemaakt, sloot er niet de ogen voor dat een dergelijk niveau voor het huidige Capelle niet meer haalbaar is. "Kijk naar het elftal dat er nu staat. En denk terug aan de selecties die in de topklasse speelden. Dan weet je waarom wij nu in de hoofdklasse spelen. Uiteindelijk is het niets anders dan het beleid van de club dat de mogelijkheden bepaalt."

 

Tekst: Jakob Kos
Foto's: Orange Pictures