Nieuws

Quick Boys zet de toon voor finale tegen VVSB

Wedstrijdverslag
Tweede divisie
Derde divisie
Nacompetitie

 

6 juni 2019

NOORDWIJKERHOUT - Kijkend naar de rijen dikke toeschouwersschare rond het gehele veld, plus de volgepakte tribune, drong zich bij de eerste finalewedstrijd tussen VVSB en Quick Boys onmiskenbaar de gedachte op dat het eigenlijk doodzonde is dat maar één van de twee clubs uit de bollenstreek een plek in de Tweede divisie zal bemachtigen. In die zin viel het dan ook nog maar te bezien of deze clash als de gedroomde finale van de nacompetitie betiteld mocht worden.

 

Tegelijkertijd was het natuurlijk wel een super-affiche voor de twee zo dicht bij elkaar levende voetbalgemeenschappen. Aan de ene kant de dorpsclub VVSB, die na halverwege het seizoen al zo goed als dood en begraven te zijn geweest zichzelf aan de eigen haren weer uit het moeras omhoog trok. Aan de andere kant zaterdaggrootmacht Quick Boys die na jaar in jaar uit hevig doch vergeefs streven nog niet eerder zo dicht bij terugkeer naar de absolute top geweest is. Sportief gezien werd, zoals algemeen vooraf verwacht werd, de eerste van de twee finalewedstrijden een botsing tussen twee verschillende speelstijlen. VVSB zocht het uiteraard in de door coach Eric Meijers zo succesvol ingeslepen 5-3-2 formatie, terwijl de Katwijkers met veel fysiek vertoon alles op de aanval zetten.

 

Optisch gezien week het wedstrijdbeeld nauwelijks af van de voorgaande tweedstrijd tussen VVSB en Hoek, met één groot verschil: VVSB kwam er op het eerste kwartier na vrijwel niet meer aan te pas. Kort nadat wéér Frank Tervoert de Noordwijkerhoutse aanhang deed juichen, waar hij deze keer overigens in plaats van zijn witte wondersloffen zijn hoofd voor gebruikte, werd al zichtbaar dat de paarsgele formatie de greep op het middenveld verloor. Onder de onvermoeibare aanvoering van Kay Tejan, die met zijn imponerende fysiek in aanvallende zin werkelijk alles leek aan te jagen, liet Quick Boys de thuisploeg steeds weer achter de feiten aanrennen. Het enige dat de blauwwitten verweten kon worden is dat er binnen de zestien meter maar weinig werd uitgericht qua dreiging. Op een enkele kans na kwam het toch vooral tot schoten uit de tweede lijn, die voor doelman Ruben Valk nooit een onmogelijke opgave werden. Eén keer moest Valk buigen, toen Tejan vanaf de middenlijn aan een solo begon om die randje zestien met een precisieschot in de uiterste hoek te besluiten.

 

Frank Tervoert heeft geen hinder van Tim Bloemendaal.

 

Zo pal voor het rustsignaal was er voor VVSB geen slechter moment voor de gelijkmaker denkbaar. In de tweede helft zou blijken dat de rust in ieder geval te kort was om de koppies weer op te richten. Quick Boys toonde zich de volle vijfenveertig minuten van het tweede bedrijf de meerdere, met opnieuw Tejan als opvallendste exponent. Dennis Kaars miste een honderd-procent-scoringskans en Chima Bosman kwam een keer dichtbij, maar net als in het eerste bedrijf hield de effectiviteit van de Katwijkers zo'n beetje op aan de rand van het doelgebied. VVSB kwam er dan wel slechts zeer sporadisch nog uit, maar als er kansen kwamen dan werden die tot het eind wel goed uitgespeeld.

 

Hoe verder de strijd vorderde, des te duidelijker werd dat VVSB er naar snakte om dan maar met één punt de eindstreep te halen. Het lukte de thuisploeg uiteindelijk op het tandvlees. Jelmer Vijlbrief was de eerste om dat toe te geven: "Dit was een heel moeilijke wedstrijd. Er zat beslist niet meer in voor ons." De linksback had zijn handen vol gehad aan Tejan, vaak zijn directe tegenstander. "Die is moeilijk aan te pakken, omdat hij niet echt dicht op je blijft lopen", vond Vijlbrief.

 

Ondanks dat hij in ook in de derde achtereenvolgende wedstrijd in de nacompetitie doel trof, sprak ook spits Tervoert van een bar lastige avond: "Voorop staat dat wij er niet de ploeg naar zijn om negentig minuten lang ten aanval te trekken. Goed was dat we de deur ook vanavond redelijk op slot hebben gelaten. Maar in tegenstelling tot de vorige wedstrijden lieten wij na om zelf voldoende kansen te creëren." Tervoerts coach Eric Meijers had op dat moment al geanalyseerd waar het in zijn visie aan schortte: "Ons begin was nog redelijk, maar in wat ik daarna zag kende ik mijn ploeg niet meer terug. We verloren de slag op het middenveld en waren ronduit slordig in positiespel. Wat mij betreft was dit onze minste wedstrijd van de laatste paar maanden. We oogden absoluut niet fris, wat misschien kan komen door de zware tweestrijd met Hoek. Kijk, met een gelijkspel wil ik nooit gefeliciteerd worden, maar ik erken wel dat wij veel meer dan Quick Boys blij mogen zijn met deze uitkomst. We hebben het gewoon moeilijk gehad, en moeten normaal gesproken beter kunnen. Maar wat dat niet fris zijn betreft, twee dagen tijd om aanstaande zaterdag wel fris te zijn lijkt me weinig. We gaan het zien."

 

Kay Tejan werkt zich los van Lovette Felicia.

 

Quick Boys-trainer Erik Assink noemde eerder de finale van de nacompetitie zijn laatste kunstje in Katwijk. "Vooraf had ik ervoor getekend om in de uitwedstrijd als eerste deel van mijn laatste kunstje op 1-1 uit te komen. Maar achteraf zeg ik dat er meer in had gezeten. We waren de betere ploeg, we waren sowieso fitter. VVSB zal gelukkiger zijn met de puntendeling dan wij. Morele winnaar voel ik me niet, want het was een gelijkspel. Tegelijk zeg ik ook dat we niet tegen een kleuterploeg speelden. Die jongens kunnen echt wel wat en met hun speelwijze van vijf verdedigers is het verdraaid lastig om daar doelpunten tegen te maken. We hebben ervoor geknokt en niemand viel bij ons uit de toon. Nou daarmee gaan we vol goede moed naar zaterdag. Met onze grotere fitheid moet het uiteindelijk naar onze kant vallen."

 

"Mijn missie eindigt zaterdag," benadrukte Tervoert nog maar eens. "Ik kwam naar VVSB om de ploeg in de Tweede divisie te houden." De kans van slagen is nog altijd vijftig procent, al vertelde de eerste finalewedstrijd een ander verhaal. Dat verhaal wijst op de grotere kans dat Quick Boys zaterdag op Nieuw-Zuid de zo lang gehoopte en ook verwachte promotie naar de top eindelijk dan echt binnenhaalt.

 

Tekst: Jakob Kos
Foto's: Orange Pictures