Nieuws

Met schaamrood blijft Spijkenisse hoofdklasser

Wedstrijdverslag
Hoofdklasse
Eerste klasse
Nacompetitie

 

16 juni 2019

BUNSCHOTEN-SPAKENBURG - Voor de poorten van de hel weggesleept, het behoud van het hoofdklasserschap voor Spijkenisse in de finalewedstrijd van de nacompetitie. Veel anders kon de ontsnapping aan degradatie immers niet omschreven worden, omdat geheel in lijn met het uiterst moeizaam verlopen seizoen Spijkenisse de allerlaatste strohalm pas in de strafschoppenserie wist te grijpen.

 

Het winnen van die serie was het enige overtuigende dat de Spijkenissers op het neutrale terrein aan de blauwe kant van De Westmaat liet zien. De voorafgaande honderdentwintig minuten waren namelijk niets anders dan een voortzetting van de al maanden, zo niet het hele seizoen, durende malaise in het team van coach Peter Wubben. Dat na afloop tegenstander Go-Ahead Kampen door de eigen aanhang luid toegejuicht en bejubeld werd, terwijl de spelers van Spijkenisse tamelijk stilletjes in de catacomben verdwenen, was veelzeggend voor de stemming van chagrijn in en om het groenwitte team.

 

Over de wedstrijd wilde Wubben niet lang meer praten: "Het was niet best van onze kant, maar dat mocht ook niet verwacht worden omdat we het hele sezoen al niet lekker draaiden. De tegenstander startte nog in de flow van hun goede seizoen en de successen in de nacompetitie. Na twintig minuten werden wij meer de baas, maar tot goed voetbal kwam het nooit."

 

Demi Gosepa (links) en Jurrian Zandbergen jagen op de bal.

 

Desondanks leek na de openingstreffer van Kees Tol, halverwege het tweede bedrijf, de buit voor Spijkenisse binnen. Go-Ahead zag er vleugellam uit, eigenlijk al vanaf het geblesseerd uitvallen van 'mister Go-Ahead' Jurrian Zandbergen nog in de eerste helft. Zandbergen was al niet topfit bij de warming-up, maar hij wilde zijn team niet op het moment suprême in de steek laten. Toen Roelofsen van zijn 5-3-2 opstelling afstapte via het inbrengen van Samir Merraki vond Go-Ahead alsnog de tweede adem. Een heus slotoffensief in de laatste vijf minuten werd zowaar door Dennis van der Wal met een harde knal van dichtbij bekroond met de op karakter wel verdiende gelijkmaker.

 

De verlenging bracht geen verandering meer in het algehele wedstrijdbeeld en ook niet in de stand. In de strafschoppenserie was het vervolgens rap gedaan met de spanning. Doelman Michael Termijn keerde de eerste elfmetertrap van Merraki, waarna volgens het ABBA-systeem Anthony Bentem en Yassire Hamdani bij hun beurt de pas 18-jarige invaller-doelman Joar Terpstra geen kans gaven. Terpstra stond nog maar net in het veld, nadat vaste doelman Tim Noordam in de verlenging geblesseerd de strijd moest staken. Toen Dennis van der Wal zijn strafschop via de lat over zag gaan, leken de kaarten geschud. Want Wilbert Wessels tekende dan nog wel de eerste roodgele treffer aan vanaf de stip, maar zowel Justin Tromp als Demi Gosepa voltrokken vervolgens gedecideerd het vonnis. Einde wedstrijd, want Spijkenisse was niet meer in te halen.

 

"Of ik opgelucht ben? Nou, een klein beetje maar, omdat we niet gedegradeerd zijn," reageerde Wubben direct na afloop. "Want ik schaam me vooral. Ik schaam me voor het gedrag van mijn team dit seizoen. Ik bied de vereniging, het bestuur, de vrijwilligers en de supporters mijn excuses aan. Want de ploeg heeft dit seizoen door eigen toedoen gefaald, en ik heb zelf ook gefaald. Want ik heb zelf meegewerkt aan de samenstelling van het team. Blijkbaar heb ik de jongens die van elders kwamen niet goed ingeschat. Vervolgens lukte het mij niet om op welk moment dan ook het tij te keren."

 

Felino Jardim ontdoet zich van Samir Merraki (links) en Dennis van der Wal.

 

Na de degradatie uit de Derde divisie waren aan het begin van het sezoen de verwachtingen rond Spijkenisse hoog gespannen. Afgaand op de reputatie van nieuwkomers als Kees Tol, Mustapha Amezrine en Peter de Lange leek meedoen om het kampioenschap van de hoofdklasse A een eitje. Wubben zag echter al snel de eerste tekenen van het mislukte seizoen zich aandienen. "Nog in de voorbereiding miste ik al zaken als spelplezier, passie en beleving. Dat we daarna qua prestaties nog heel aardige seizoensstart meemaakten verhulde dat het niet goed zat in het team. De klap moest onvermijdelijk komen, en die kwam dus ook."

 

Halverwege het seizoen vertrokken Amezrine en De Lange, en niet veel later werd de komende overstap van Kees Tol naar Alphense Boys bekend. De prestatiecurve ging alleen nog maar verder omlaag. In de regionale pers deden teleurgestelde spelers hun verhaal. Coach Wubben was realistisch en eerlijk genoeg om in de tweede seizoenshelft publiekelijk aan te geven dat hij het zich aanrekende dat het hem niet lukte om bij een deel van de spelers de juiste snaar te raken. Met dank aan de vele punten uit de eerste seizoenshelft werd uiteindelijk de nacompetitie gehaald.

 

"Jarenlang is bij Spijkenisse gewerkt aan een positieve cultuur rond het eerste," analyseerde Wubben, inzoomend op de aard van de malaise. "Wij speelden altijd aanvallend en aantrekkelijk voetbal, iets waarvoor we ook in het seizoen dat we in de derde divisie speelden nog alle lof kregen. De jongens die vorig jaar nieuw kwamen hebben met hun instelling in één keer onze cultuur om zeep geholpen. Voor mij heeft dat iets met de mentale instelling te maken. Voor mijzelf staat een positieve houding voorop. Van daaruit de spelers elkaars kwaliteiten versterken en ontstaat er teamgeest. Wat er nu gebeurde was dat vanuit een negatieve houding alles wat bij medespelers en het team verkeerd ging werd uitvergroot. Het is mij niet gelukt het om te buigen. En dat terwijl ik bij mijn contractverlenging wel de belofte deed om in de clubcultuur te spelen."

 

Demi Gosepa viert zijn winnende strafschop met doelman Michael Termijn.

 

De komende weken zullen de wrange lessen van de afgelopen jaargang nog vaak door het hoofd van Wubben spelen. De selectie zal zich in de visie van de voor onbepaalde tijd aan Spijkenisse verbonden trainer nadrukkelijker moeten voegen naar beleid en cultuur van de club. Het antwoord op de vraag naar hoe Wubben het volgend seizoen met de groep denkt aan te pakken, klonk even kort als strijdbaar: "Dan heb ik een andere groep!"

 

In het verliezende kamp was de sfeer een stuk feestelijker. De honderden in geel en rood gehulde supporters zagen uit naar de feestavond op de club, net als coach Roelofsen: "Natuurlijk ben ik teleurgesteld, want we waren er best dichtbij, bijvoorbeeld tegen het eind van de reguliere speeltijd. Maar aan de andere kant denk ik eraan dat we een prachtseizoen hebben gedraaid. Als je bedenkt waar we vandaan kwamen een jaar eerder, toen we tegen degradatie streden. Vorige week speelden we echt goed uit bij Bennekom, een niveau dat we vandaag niet haalden. Ergens was ik daar ook al een beetje bang voor. Het is namelijk heel lastig in zo'n finale tegen een goede tegenstander."

 

Go-Ahead flitste inderdaad niet, maar gaf ondertussen toch wel een aardig visitekaartje af. Zandbergen speelde te kort om deze keer het verschil te maken, maar zijn vervanger Arjan Wiegers ontwikkelde zich als ander type speler op de linkerflank tot een ware plaaggeest voor rechtsback Hamdani. Good-old Adi Draganovic deed in stijl nog altijd denken aan de tijd dat hij op hetzelfde veld voor Spakenburg speelde. De verdediging oogde solide, met Dennis van der Wal als opvallendste exponent. Kortom, Go-Ahead Kampen hoefde zich nergens voor te schamen. Volgend seizoen gewoon weer proberen, sowieso in de wetenschap dat er weer vier plaatselijke derby's in het verschiet liggen, namelijk twee keer tegen KHC en twee keer tegen het gepromoveerde DOS Kampen. Geen slecht vooruitzicht.

 

Tekst: Jakob Kos
Foto's: Orange Pictures