Nieuws

Het doel heiligt de middelen

Reactie
Tweede divisie

 

15 oktober 2019

Het doel heiligt de middelen. Naar het voorbeeld van televisiedominee Gremdaat zou hierop vragenderwijs kunnen volgen: "Kent u die uitdrukking, dames en heren? Het doel heiligt de middelen?"

 

Zoiets moet Argjend Selimi in een onderdeel van een seconde door het hoofd geschoten zijn en dat nog tot daar aan toe. Hij voegde ook meteen de daad bij de gedachte door Ahmed el Azzouti, die ter hoogte van de middenlijn op volle snelheid lag nadat hij een pass van zijn voet had laten vertrekken, van achteren onderuit te schoppen. De voetballerij werkt zoals bekend met kaarten. Er volgde rood, maar daar had ook wel een rouwrand omheen gekund, maar dat type kaart zit nu eenmaal niet in de kontzak van de scheidsrechter. En over rouw gesproken. In een reactie naderhand liet de boosdoener van Spakenburg weten dat hij El Azzouti niet dood had willen schoppen, het ook zo weer zou doen, maar wel hoopte dat zijn vakbroeder nog mooie wedstrijden zou voetballen voor IJsselmeervogels. En dat alles met een vrolijk lachend (ha, ha) gezicht.

 

Alles wat je zegt, kan tegen je gebruikt worden. Kent u die uitdrukking dames en heren? Was het niet beter geweest om helemaal niet voor de microfoon van de media te verschijnen en gewoon in een stil hoekje de schaamte op te zoeken? Nee, Selimi was trots op zijn daad, wandaad is wellicht een betere benaming. Hij had mogelijk een derde doelpunt van de 'rooien' en een daarmee dreigende nederlaag voor de 'blauwen' voorkomen. Ja, zo werkt dat in de traditionele dorpstwist die al bestaat vanaf het moment dat deze twee clubs elkaars krachten gingen meten. Niets ergers bijna om mee te maken in Bunschoten-Spakenburg dan verliezen van de 'andere' club. En dus gaat het altijd tot het randje, maar soms er ver over heen. In de editie van de derby van 19 januari van dit jaar gaf Maikel de Harder van IJsselmeervogels in een vlaag van verstandsverbijstering Mike Vreekamp van Spakenburg een kopstoot. De Harder bood later ten overstaan van de pers wel zijn excuus aan voor die straatvechtersact.

 

IJsselmeervogels

 

Spakenburg

 

Maar het is van alle tijden, grofheden over en weer en dat werd de KNVB ook wel eens te gortig. In de periode van 1995 tot 2002 hield de voetbalbond de twee aartsvijanden uit elkaar door IJsselmeervogels en Spakenburg in verschillende klassen in te delen. Maar het zou ook zo maar kunnen dat dat destijds gebeurd is op verzoek van de clubs zelf, die elkaar wellicht een beetje beu waren geworden. IJsselmeervogels werd in die derbyloze periode twee keer kampioen (1998, 1999), Spakenburg vierde eenmaal de titel (2000), even bevrijd van de ander. Sinds de invoering van de piramide (2010) houden beide clubs elkaar aardig in evenwicht. IJssselmeervogels werd in 2011 kampioen in de topklasse en algeheel landskampioen, Spakenburg in 2012 en 2014, plus ook de algehele landstitel dat jaar. Beide clubs pakten ook een trapje lager een titel in de Derde divisie. IJsselmeervogels in 2017, nadat de 'rooien' zich het seizoen daarvoor niet hadden weten te plaatsen voor de Tweede Divisie, Spakenburg in 2018 na de degradatie uit de Tweede divisie het jaar daarvoor.

 

Rood of blauw zit in het DNA, kopte Voetbal op Zaterdag in de aanloop naar de Derby der derby's van 12 oktober. Maar geen regel zonder uitzonderingen. Wie had ooit kunnen bedenken dat Melrik Beukers, blauwer dan blauw was de centrumspits, ooit nog dat rode shirt zou aantrekken en er zelfs vier seizoenen in zou voetballen? Maar het gebeurde toch, toen Beukers zich na zijn avontuur bij GVVV bij terugkeer door zijn eigen Spakenburg onheus behandeld voelde. De wraak van Beukers was zoet, want IJsselmeervogels werd met een 'puurblauwe' in het team in 1999 kampioen. Nog voor de strijd om het landskampioenschap dat seizoen van start ging, ontbrandde er een enorme rel. Gérard van der Nooy en Pascal de Bruyn bleken in het diepste geheim een overeenkomst te hebben getekend bij Spakenburg. Maar in Bunschoten-Spakenburg liggen geheimen altijd in no-time op straat en daarop maakten de twee overlopers op staande voet geen deel meer uit van de selectie van IJsselmeervogels. De 'verraaiers' konden de strijd om de landstitel op hun buik schrijven. IJsselmeervogels werd overigens wel zaterdags landskampioen (met Beukers dus).

 

Dat overlopen ligt altijd gevoelig en zeker in de heersende verhoudingen tussen rood en blauw. Anderzijds zijn transfers in het alsmaar verder professionaliserende amateurvoetbal de normaalste zaak van de wereld geworden. Argjend Selimi is van origine een 'blauwe', maar kwam ook uit voor IJsselmeervogels (Onder-19) en Eemdijk (de derde club van Bunschoten-Spakenburg), waar hij drie seizoenen volmaakte waarvan het laatste in de Derde divisie. Afgelopen zomer keerde de snelle en technisch begaafde spits terug naar de club waar hij begon met voetballen. De ontwikkeling van de carrière verliep tot nu toe in een betrekkelijke anonimiteit, maar aan die onbekendheid is nu een abrupt einde gekomen. Onder het motto, het doel heiligt de middelen.

 

Aad van der Graaf