Nieuws

IJsselmeervogels gaat nat bij Quick Boys

Wedstrijdverslag
Tweede divisie
Competitie

 

10 november 2019

KATWIJK AAN ZEE - Het moest een keer gebeuren, de eerste nederlaag van IJsselmeervogels, maar als het dan gebeurt dan is het toch een zuur moment. Vogels-coach Ted Verdonkschot leek zo op het eerste gezicht de tik op de vingers redelijk te incasseren, een minuut of twintig na afloop van de wedstrijd.

 

Wat dat betreft ging het er direct na het laatste fluitsignaal tegenover de doodstille groep in de kleedkamer steviger aan toe. "Zo kan het niet langer," zou Verdonkschot geërgerd hebben uitgeroepen. Logisch, afgaande op het scoreverloop. Logisch ook, als geconcludeerd moet worden dat IJsselmeervogels in de zaterdagklassieker bij Quick Boys geen moment deed denken aan de koploper in de Tweede divisie die de ploeg toch echt was. En tenslotte logisch omdat de nederlaag niet op zichzelf staat omdat er immers al een reeks van drie gelijke spelen aan vooraf is gegaan. De ervaren trainer van de Vogels hervond zichzelf weer snel. "Het is de fase waar we in zitten," klonk het relativerend. "Waar het ons in het begin van het seizoen steeds mee zat op cruciale momenten, zit het ons nu tegen."

 

Tommy Bekooij (rechts) bepaalt het tempo voor Gwaeron Stout.

 

Indachtig de wankele wijze waarop in de laatste wedstrijden de ongeslagen status nog overeind gehouden werd, liet Verdonkschot zijn elftal starten met drie verdedigers in de laatste linie voor doelman Jaimy Schaap. Kevin van Diermen dankte zijn basisplaats aan deze keuze, terwijl op links Gillian Justiana en op rechts Mike van de Laar de taak kregen de opkomende backs van Quick Boys af te stoppen. De aanvoer naar de driemansvoorhoede El Azzouti, Van den Meiracker en Olijfveld moest komen van middenvelders Maikel de Harder en Gwaeron Stout. De linies dicht bij elkaar houden, dat was vooraf het credo. In de praktijk van de wedstrijd kwam daar echter maar weinig van terecht. Al had het anders kunnen lopen als Olijfveld na iets meer dan vijf minuten wél had gescoord uit een weergaloos stiftpassje van aanvoerder Stout. Doelman Paul van der Helm had echter niet de minste moeite met het zachte lobje van Olijfveld.

 

Feitelijk was het daarmee meteen gedaan met de offensieve wapenfeiten van de Rooien, want na de gelijkwaardige openingsfase nam Quick Boys steeds meer de touwtjes in handen. Op papier had coach Edwin Grünholz vijf verdedigers staan, maar in werkelijkheid speelden in ieder geval de twee backs Joey Ravensbergen en Chima Bosman voortdurend vooruit. Ravensbergen bezorgde zijn directe tegenstander Van de Laar hiermee een bijzonder lastige middag, zodanig dat de opbouw van IJsselmeervogels er behoorlijk onder te lijden had. Voorin bij de Katwijkers zorgde Tommy Bekooij voor verreweg het meeste gevaar. Zo kon Sanny Monteiro zich slechts op kamikaze-achtige wijze voor een trekbal van Bekooij werpen. Monteiro groeide gaandeweg echter wel zo'n beetje uit tot de enige veldspeler die bij IJsselmeervogels een dikke voldoende scoorde. Op nog een enkele schietkans voor Dennis Kaars na, viel er de gehele eerste helft nauwelijks nog opwinding te noteren op Nieuw-Zuid. Een teleurstellend kijkspel, zo luidde de overheersende opinie in de rust.

 

Beide ploegen kwamen ongewijzigd uit de kleedkamer en er was niets zichtbaar dat op een drastische verandering van de tactiek wees. Desondanks ontbrandde de wedstrijd nu wel direct. Clubtopscorer Bekooij stak met zijn zevende seizoensdoelpunt eigenhandig de lont in het kruitvat. Door het centrum opstomend zette Bekooij via een kaats zelf de aanval op, waaruit hij met links Jaimy Schaap trefzeker het nakijken gaf. De tot nog toe opvallend rustige Quick Boys-aanhang ontwaakte direct als uit coma. Geruggesteund door het verbale geweld joeg de equipe van Grünholz door op nog een treffer, iets waar onder andere Ricardo Kuijvenhoven heel dichtbij kwam.

 

Maikel de Harder hindert Dennis Kaars.

 

Aan beide kanten ging het tempo nu fors omhoog. IJsselmeervogels schakelde om naar puur opportunistisch spel, wat weliswaar niet tot echt grote kansen leidde maar er wel voor zorgde dat de thuisploeg steeds verder werd teruggedrongen. Eén keer nog schoot Bekooij maar net boven de kruising langs, maar verder werd het meer en meer éénrichtingsverkeer richting Van der Helm. Terwijl de laatste minuten waren aangebroken leek Quick Boys het zowaar nog te houden ook, ware het niet dat pal voor tijd een verre trap van Justiana pardoes bij Olijfveld belandde. Met de rug naar het doel aannemend prikte de spits aan het eind van een draai van negentig graden koelbloedig.

 

Het momentum lag nu bij IJsselmeervogels, zodat Quick Boys nog maar moest afwachten of het ene overblijvende punt vastgehouden kon worden. Met die veronderstelling was echter buiten het klapstuk van de middag gerekend. Want in de tweede minuut van de extra tijd plaatste Ravensbergen vanaf de linker zijlijn een voorzet perfect op het hoofd van Jan-Willem Kamp in de doelmond. Diens doeltreffende hoofdknik bracht Nieuw Zuid als het ware tot ontploffing, een ontlading die direct daarna vanaf het eindsignaal nog eens dik werd overgedaan.

 

"Ons baltempo was te laag," verzuchtte Ted Verdonkschot nog maar eens na afloop. "Automatismen werkten niet, het spel was te onrustig. We maakten ook steeds weer verkeerde keuzes. En toen het opportunistischer moest, bleef het veel te onzuiver, waardoor we ook met ons overwicht niets bereikten. Zoals ik al zei, kenmerkend voor de fase waarin we nu zitten is dat het frisse van onze seizoensstart even weg is. Toen maakten we de goals wel. Nu niet, ook al omdat tegenstanders zich natuurlijk op een koploper instellen." De Vogels-coach hamerde vervolgens op bezinning en het bewaren van de eenheid: "Het is zaak dat we nu bij elkaar blijven. Wat we vandaag eigenlijk ook deden ondanks het mindere spel. Die tegentreffer, tja het moet vrouwen en kinderen eerst zijn in zo'n situatie. Wij mochten de 1-1 nooit meer uit handen geven, zeker weten, maar zegt iedere trainer dat niet wiens ploeg dit een keer overkomt?"

 

Kopduel tussen Kevin van Diermen (links) en Jan-Willem Kamp.

 

Grünholz glom ondertussen van blijdschap: "Quick Boys ontwikkelt zich steeds meer in de richting die ik met de ploeg voor heb. Er wordt goed geluisterd en de opdrachten worden steeds beter uitgevoerd. Met de discipline zit het gewoon goed. En als ik naar de uitvoering van vandaag kijk dan heb ik natuurlijk voor Tommy Bekooij een compliment, maar vlak ook Joey Ravensbergen niet uit en achterin draaide het centrum ook geweldig." Met zes punten uit de laatste twee wedstrijden (0-2 winst bij TEC was de eerste) is de toekomst op Nieuw Zuid binnen acht dagen er een stuk zonniger op geworden. Grünholz was nog wel nieuwsgierig naar de uitslag van Scheveningen, maar wachtte daar niet meer op: "Wij gaan ons gewoon handhaven met deze ploeg, geen enkel punt. Kwaliteit genoeg."

 

Kamp tenslotte liet zichzelf van microfoon naar microfoon slepen, een ervaring die de van het Oldenzaalse Quick '20 overgekomen middenvelder voor het eerst in Katwijk onderging. Rustig en weloverwogen vertelde de matchwinner over zijn komst naar Katwijk. "Het klopt dat ik moest wennen in een totaal andere omgeving dan Oldenzaal. Gelukkig is het hier bij de club perfect geregeld. Ik studeer in Amsterdam, wat eigenlijk de reden van mijn komst naar het westen is. Supergaaf gevoel om een doelpunt te maken bij mijn basis-debuut bij Quick Boys. In het vieren bij de cornervlag komt alle gekkigheid eruit. Daar denk je dan even niet over na."

 

Quick Boys - IJsselmeervogels 2-1 (0-0)

Doelpunten 48. Tommy Bekooij 1-0, 89. Robbert Olijfveld 1-1, 90+2. Jan-Willem Kamp 2-1
Scheidsrechter S. de Brito Roque
Toeschouwers 1800
Quick Boys Van der Helm, Staal, Ravensbergen, Bekooij (84. Van Liempt), Kuijvenhoven, Ket, Kamp, Bosman, Gomez Nieto (81. Bloemendaal), Tesselaar, Kaars (71. De Vré)
IJsselmeervogels Schaap, Monteiro, Justiana, Van de Laar (78. Veenhof), Van den Meiracker, El Azzouti, Olijfveld, Stout (67. Van Riel), De Harder (67. Cortie), Van Diermen, Van Leijenhorst

 

Tekst: Jakob Kos
Foto's: Orange Pictures